Egoiista

Egoiista is het derde studioalbum van Exist, uitgebracht op CD in het jaar 2020. Het album kenmerkt zich door een uitgesproken, moderne benadering van het progressive metal-genre, waarbij technische virtuositeit voortdurend wordt afgewisseld met opvallend excentrieke arrangementen. Het geluid op Egoiista combineert elementen uit death metal en progressieve rock met invloeden uit jazz en fusion, waardoor het album zich onderscheidt door een bijna 50/50 balans tussen dissonante intensiteit en momenten van melancholische rust en schoonheid.

De composities op Egoiista zijn zorgvuldig opgebouwd en getuigen van muzikale rijping. Een belangrijk aspect van deze rijping is de toevoeging van drummer Brody Taylor-Smith, die met ritmische variatie en diepgang de nummers naar een hoger niveau tilt. Veel van de nummers ontstonden al vóór het vorige album van Exist, So True, So Bound, en zijn verder ontwikkeld en verfijnd voor deze release. Hierdoor klinkt Egoiista volwassen en doordacht, met rijke dynamiek en afgewogen structuren waarin hardere en zachtere passages elkaar in balans houden.

Uit de tracklist springen onder andere 'Through Suffering He Paints The Universe', dat het album opent met een lange, sfeervolle intro van cleane gitaar en vocalen, voordat het explodeert in krachtige, dissonante riffs en intens gezongen passages. Een ander opvallend nummer is 'The Lottery', dat sterke djent-invloeden laat horen en wisselt tussen melodieuze en technisch uitdagende stukken. 'Infinite Monkey Theorem' valt op door zijn lengte en complexe opbouw met meerdere thematische wendingen, waarbij het een sinistere sfeer oproept en de luisteraar meeneemt door uiteenlopende muzikale landschappen.

Egoiista laat zien dat Exist de erfenis van progressieve pioniers als Cynic, Atheist en Death op eigentijdse wijze voortzet en verdiept. Het album bevat daarnaast subtiele verwijzingen naar shoegaze en fusion, onder andere in het nummer 'Siblings Born Into Different Dimensions', dat atmosferische vocalen en jazzy gitaarpartijen combineert. De afwisseling tussen cleane en rauwe vocalen draagt bij aan de gelaagdheid van het album, hoewel niet elk vocaal experiment even overtuigend uit de verf komt.

De productie en het samenspel zijn van hoog niveau: de drums en baslijn spelen een centrale rol in het kleuren van de nummers en geven ze een uniek karakter. Egoiista is een album dat de grenzen van het progressive metal-genre opzoekt en uitdaagt, met een ingetogen uitgevoerde climax in afsluiter 'Amongst the Trees', waar bezonken melancholie de boventoon voert. Voor liefhebbers van complexe structuren, intense dynamiek en genreoverschrijdende muzikale experimenten vormt Egoiista een overtuigende, eigentijdse bijdrage aan het progressieve metal-landschap.