Eero Heinonen - Sibelius: Piano Music (CD)

Toegankelijke, beklijvende muziek van een 20e-eeuwse meester in een onbekende gedaante.

Eero Heinonen, die de medaille van de Sibelius Society heeft ontvangen, is al lang een voorvechter van het verwaarloosde pianowerk van de componist. Met deze opname blijft hij pleiten voor muziek die niet gemakkelijk haar geheimen prijsgeeft, maar in de juiste handen zingt met Sibelius' unieke stem. Sibelius was zelf geen volleerd pianist, maar hij schreef gedurende zijn hele carrière voor het instrument - waarop hij componeerde - en hield vol dat, hoewel het vaak over het hoofd werd gezien, de tijd ervoor zou komen.

De laatste jaren is zijn voorspelling uitgekomen, vooral met de suite Op.75 van vijf stukken die hij in 1914 componeerde en die de titel 'De Bomen' draagt. Ze gaan van een Tsjaikovskiaanse melancholie die veel van zijn vroegere pianoproducties kenmerkt, via impressionistische studies van licht en duisternis, naar het soort sombere, dissonante harmonieën in het laatste stuk ('The Spruce') die doen denken aan orkestrale meesterwerken als En Saga en Tapiola.

In plaats van een selectie te maken uit een aanzienlijk oeuvre, heeft Eero Heinonen ervoor gekozen om vier complete opusnummers te presenteren, die niettemin het scala van Sibelius' pianowerk omvatten. In de Zes Impromptus Op.5 uit 1890-93 integreert hij met succes elementen van de Finse volksmuziek binnen het idioom van de fantasie, geërfd van Schubert en Chopin.

De 10 Stukken Op.24 werden geschreven tussen 1895 en 1903 - vormende jaren voor de componist, waarin hij afstand nam van zijn door Duitsland beïnvloede opleiding en voor zichzelf een meer uitgesproken Finse stem ontdekte, maar in deze context nog steeds binnen het genre van de salonstukken. Dit zijn de werken die het meest direct vergelijkbaar zijn met de Lyrische stukken van Grieg. Vervolgens schreef hij, voorafgaand aan de meesterwerken uit Op.75, een trio Sonatina's Op.67 in 1912, rond dezelfde tijd als de onrustige Vierde Symfonie. Het eerste daarvan, hier gespeeld door Eero Heininen, heeft iets gemeen met het sobere idioom en de introverte aard van de symfonie. Elk gebaar is zwanger van betekenis, vaak mysterieus en aarzelend, zelfs in het schijnbaar nonchalante openingsdeel.

Jean Sibelius, Finlands beroemdste componist, is vooral bekend om zijn epische zeven symfonieën, maar hij schreef een fraai corpus pianomuziek van verrassende kwaliteit en originaliteit.
In zijn pianowerken weet Sibelius wonderbaarlijk effectieve en evocatieve stemmingen op te roepen, geïnspireerd door de natuur en de rijke Finse folklore. Zijn pianotexturen zijn sonorisch vernieuwend en hebben een symfonische dimensie, een combinatie van krachtige expressie en intieme delicatesse.
Hier worden gepresenteerd de Zes Impromptus Op. 5, de Sonatina Op. 67/1, 5 Morceaux Op. 75 en de Tien Pianostukken Op. 24.
Pianist Eero Heinonen is een van Finlands meest vooraanstaande pianisten, een veteraan en autoriteit op het gebied van de uitvoering van Sibelius' complete pianomuziek.