Durand Jones - Wait Til I Get Over (CD)

Wait Til I Get Over van Durand Jones is een album dat diepe wortels heeft in het zuiden van de Verenigde Staten en zorgvuldig verweeft met hedendaagse soul, gospel en blues. Dit soloalbum, uitgebracht in het jaar 2023 op CD, markeert een opvallend moment in de carrière van Jones, die tot dan toe vooral bekend was als frontman van The Indications. Het album fungeert als een nostalgische en persoonlijke reis naar zijn geboortedorp Hillaryville, Louisiana. Jones gebruikt een breed palet aan muzikale invloeden om de sfeer van zijn jeugd te vangen: klassieke southern soul vormt de basis, maar gospelakkoorden en bluesy rock-elementen maken het geluid eigenzinnig en modern.

De genrebenadering van Wait Til I Get Over is veelzijdig en rekt de grenzen van soul verder uit. Jones speelt met unieke drumritmes, gelaagde harmonieën en soms onconventionele songstructuren. Het album wordt geprezen om zijn intieme karakter en kwetsbaarheid; Jones neemt de luisteraar mee in zijn herinneringen aan het dorpsleven, zijn familiegeschiedenis en de hoop voor de toekomst. Dit gebeurt met groot vakmanschap, waarbij hij zowel zijn krachtige, expressieve stem als zijn fijnzinnige schrijfstijl benut om emoties nooit geforceerd, maar altijd oprecht over te brengen.

Verschillende tracks springen eruit en demonstreren de rijkdom van het album. Zo is het titelnummer 'Wait Til I Get Over' een voorbeeld van Jones’ durf en ambacht: het begint volledig a capella, waardoor zijn rauwe stem in volle glorie tot zijn recht komt voordat het overgaat in een klassiek soulgeluid. Een andere sterke track is 'That Feeling,' een nummer dat opvalt door zijn atmosferische productie en emotionele geladenheid. Hier bezingt Jones liefde en verlangen tegen een achtergrond van toetsinstrumenten en gitaar, en deze persoonlijke thematiek krijgt extra reliëf door zijn keuze om openlijk te zingen over het liefhebben van een man. Tot slot verdient 'I Want You' vermelding; dit nummer kenmerkt zich door een catchyness in de ritmes en een directheid in de zang, wat het tot een toegankelijk hoogtepunt maakt binnen het album.

Hoewel Wait Til I Get Over artistiek ambitieus is en thematisch sterk, is er kritiek op de productie en de consistentie in het geluid. De instrumentale lagen zijn soms rommelig en de afwerking van de mix doet niet altijd recht aan de vocale kwaliteit van Jones. Hierdoor kent het album wisselende momenten en valt de flow tussen de verschillende stijlen niet altijd soepel. Toch blijft Durand Jones’ talent als zanger en songschrijver overeind, waardoor zelfs de minder geslaagde passages overeind blijven dankzij zijn overtuiging en rauwe emotie.

Wait Til I Get Over is een persoonlijk, ambachtelijk en gedurfd soulalbum dat zowel de traditie van het genre eert als experimenteert met nieuwe vormen. Jones bevestigt zijn rol als brug tussen verleden en toekomst en levert een plaat af waarin zijn roots tot leven komen en ruimte ontstaat voor introspectie en vernieuwing.