Duke Ellington - Live At The Berlin Jazz Festival 1969-1973 (LP)

Duke Ellington – Live At The Berlin Jazz Festival 1969-1973 is een livealbum binnen het jazzgenre, waarop Ellington twee bijzondere concerten in de Berliner Philharmonie vereeuwigt. Op deze LP staat Ellington centraal als pianist, waarbij zijn spel het kloppende hart vormt van het ensemble; zijn piano is niet alleen leidend, maar geeft met zijn harmonische en ritmische invulling ook een unieke kleur aan de uitvoeringen. Het album onderstreept de vitaliteit en het vakmanschap van de band, zelfs aan het einde van Ellingtons carrière.

Het album biedt opnames uit twee verschillende jaren en laat daarmee duidelijk horen hoe Ellingtons orkest continu vernieuwend bleef en zijn klassieke bigbandgeluid wist te combineren met frisse, soms avontuurlijke improvisaties. De opnames uit 1969 tonen Ellingtons band in topvorm, met een rijke blazerssectie waarin veteranen als Cootie Williams, Cat Anderson en Johnny Hodges meespelen. In 1973 keert Ellington terug naar Berlijn voor een indrukwekkende set die vooral zijn pianospel centraal stelt en waarin solisten als Paul Gonsalves en Harry Carney schitteren.

Bijzonder aan deze uitgave is de hoge geluidskwaliteit; de opnamen zijn zorgvuldig geremasterd vanaf de analoge mastertapes, wat zorgt voor een authentieke, volle klank die de energie van de liveoptredens goed overbrengt. Muzikaal zijn enkele van Ellingtons meest iconische composities te horen, zoals 'Take The 'A' Train', dat bijna symbool staat voor zijn oeuvre en live telkens een nieuw karakter krijgt. Eveneens valt 'Satin Doll' op, een klassieker die in Berlijn met veel schwung wordt uitgevoerd. Een ander opvallend nummer is 'La Plus Belle Africaine', waarin Ellington zijn liefde voor Afrikaanse ritmes en melodieën vermengt met het klassieke jazzidioom van zijn orkest.

Het album werd uitgebracht in 2022 en weet door de combinatie van muzikaal meesterschap, historische waarde en vernieuwende uitvoeringspraktijken zowel jazzliefhebbers als verzamelaars aan te spreken. De LP biedt een fraai tijdsbeeld van Ellingtons livereputatie in Europa en laat horen waarom hij één van de meest invloedrijke figuren uit de jazzgeschiedenis blijft.