Duck Stab!/Buster & Glen

Duck Stab / Buster & Glen van The Residents is een invloedrijk album in het genre van de experimentele rock. Dit album wordt vaak ook onder de noemer avant-garde en postpunk geplaatst, gezien de opvallend afwijkende stijl en de opzettelijk onconventionele aanpak die kenmerkend is voor The Residents. Het project is oorspronkelijk uitgebracht als een 2 LP-set, waarbij een eerste kant, Duck Stab!, eerst afzonderlijk als EP verscheen en onverwachts populair werd binnen de undergroundscene. Nadien werd het aangevuld met nieuwe opnames voor de tweede kant, Buster & Glen, zodat het geheel als volwaardige langspeler kon uitkomen.

Het album bevat veertien korte, grillige tracks die balanceren tussen absurdisme, vervreemding en zwarte humor. De Residents staan bekend om hun maskers en anonimiteit; die mystiek weerspiegelt ook muzikaal in de surrealistische teksten, eenvoudige melodieën en onverwachte instrumentaties. De liedjes zijn meestal kort, niet traditioneel opgebouwd en bevatten weinig herkenbare refreinen of coupletten, wat het luisteravontuur des te uitdagender en fascinerender maakt.

Enkele bekende nummers op dit album zijn Constantinople, dat zich kenmerkt door een hoekige, hypnotiserende melodie en een bizarre vocal delivery. Sinister Exaggerator is een ander opvallend nummer: hier is de samenwerking met Snakefinger (Philip Lithman) duidelijk hoorbaar in het excentrieke gitaarspel. Ten slotte springt Hello Skinny eruit, een liedje dat door zijn speelse melodie en spookachtige sfeer uitgegroeid is tot een cultfavoriet onder fans van de band.

Duck Stab / Buster & Glen verscheen in het jaar 1978 en betekende een doorbraak naar een breder publiek voor The Residents, die tot dan toe vooral als een obscure undergroundartiest werden gezien. Niettemin bleef de muziek bewust ontoegankelijk en bleef de band trouw aan zijn eigenzinnige en abstracte artistieke ethos. Zelfs vroegere kennismakers die de band leerden kennen via hun beruchte cover van Satisfaction vonden hier een toegankelijke(re) maar nog steeds buitenaardse Residents. Het album laat zich dan ook beluisteren als een excentriek klanklaboratorium, dat veertig jaar na dato geldt als een hoeksteen van de alternatieve muziekgeschiedenis.