Drives

Drives van Lonnie Smith is een iconisch jazzalbum, oorspronkelijk uitgebracht als LP en geldt als een van de hoogtepunten uit de vroege jaren van soul jazz. Het album kenmerkt zich door de diepe, funky grooves en het avontuurlijke samenspel van Smith en zijn bandleden. Lonnie Smith, bekend als een van de meest creatieve en funky Hammond B3-organisten, werkte voor Drives samen met een ijzersterke bezetting bestaande uit Dave Hubbard op tenorsaxofoon, Ronnie Cuber op baritonsaxofoon, Larry McGee op gitaar en Joe Dukes op drums.

Het genre van Drives is overduidelijk soul jazz, met stevige invloeden uit de funk en rhythm & blues. Die mix is direct hoorbaar in de dynamische en energieke benadering van de nummers. Smith laat zijn orgel zingen en pulseren op een manier die diep geworteld is in de traditie van de jazz, maar met een moderne, dansbare twist die op dat moment vernieuwend was voor het genre. De productie is warm en direct, wat typisch is voor de hoogwaardige opnames uit die periode van het Blue Note-label.

Het album bevat opvallende bewerkingen van hedendaagse hits uit zijn tijd. Zo is 'Twenty-Five Miles' een soulvolle en funky interpretatie van het oorspronkelijke nummer van Edwin Starr, waarbij het orgelwerk en de blazerssectie een nieuwe dimensie geven aan de compositie. 'Spinning Wheel', oorspronkelijk van Blood, Sweat & Tears, krijgt bij Smith een swingend jasje waarin zijn virtuositeit op het Hammond-orgel volledig tot zijn recht komt. Nog een track die eruit springt is 'Seven Steps to Heaven', een energieke en verrassende versie van het bekende stuk van Miles Davis, waarin Smiths band alle ruimte krijgt voor expressie en improvisatie.

Drives verscheen in 1970 en is sindsdien herhaaldelijk heruitgegeven op vinyl, onder andere als onderdeel van de Blue Note Classic Vinyl Series. Door de aanstekelijke groove, het uitstekende spel en de tijdloze productie geldt Drives als een absolute klassieker binnen de soul jazz en een onmisbare titel voor liefhebbers van warme, funky jazzklanken.