Delicate Steve - Delicate Steve Sings (LP)

Delicate Steve – Delicate Steve Sings is een album waarmee Steve Marion, onder zijn alias Delicate Steve, zijn reputatie als innovatieve gitarist opnieuw bevestigt. Het album hoort thuis in het genre van de instrumentale pop en indie, met een sterke nadruk op soul en klassiekers uit het Amerikaanse repertoire. Op dit lp-album kiest Marion ervoor om niet traditioneel te zingen, maar laat hij zijn gitaar 'zingen'. Het resultaat is een collectie van bekende melodieën, waarbij zijn gitaar de emotionele lading en verhalen overbrengt die normaal gesproken door een menselijke stem worden gedaan.

De gehele plaat is een ode aan bekende iconische vocalisten, maar dan vertaald naar de unieke, expressieve gitaarstem van Marion. Vanuit een persoonlijke inspiratie puttend – liggend aan de Aegeïsche Zee, gedraaid op de tonen van Willie Nelsons Stardust – ontstond het idee voor deze plaat. Marion legt met zijn interpretaties zowel nostalgie als vernieuwing in zijn vertolkingen, waarbij hij zijn eigen gevoel voor melodie en klank centraal stelt zonder te vervallen in overdenken. Daarmee verschilt de plaat van veel andere coversalbums: de nadruk ligt op het intuïtieve, niet het intellectuele.

Een opvallende track op het album is Cherry. Hier probeert Marion met zijn gitaarspel de warme en intieme sfeer te benaderen van een Motown ballad, waarbij het geluid smaakvol balanceert tussen soul en filmische breedte. Nog een belangrijk nummer is Baby, oorspronkelijk van The Emersons; zijn gitaar neemt het volledige vocale werk over en drukt zowel tederheid als persoonlijkheid uit, ondersteund door subtiele achtergrondpartijen. Tot slot bevat het album een instrumentale versie van Otis Redding’s These Arms of Mine, waarin Marion niet alleen respectvol de classic bewaart, maar ook ruimte geeft aan zijn eigen interpretatie – zonder een letter te zingen, maar met elke snaar raak.

Delicate Steve Sings verscheen op lp in het jaar 2024 en is een voorbeeld van hoe een instrument, in de juiste handen, even veelzeggend kan zijn als de meest iconische stemmen uit de muziekgeschiedenis. Het album maakt indruk door zijn subtiele spel, het meeslepende gevoel voor melodie en de keuze voor herkenbare maar toch verrassende tracks. Dat alles onder de vlag van een gitarist die durft te experimenteren zonder het karakter van de originelen te verliezen.