Dead Meadow - Howls From The Hills (LP)

Dead Meadow - Howls From The Hills is een lp die behoort tot het genre psychedelische rock met stevige invloeden uit de stonerrock en jaren zestig en zeventig psychedelica. Het album verscheen in het begin van de eeuw en markeert de vroege ontwikkeling van Dead Meadow als band die zich onderscheidt door een combinatie van zware, warme, fuzz-gitaren en een dromerige, mystieke atmosfeer.

De karakteristieke sound van het album ontstaat door het samenspel van fuzzy gitaarlijnen, een warme, organische productie en opmerkelijk eigenzinnige zang. Het trio brengt muziek die zowel zwaar als zacht aanvoelt: de nummers vloeien op een natuurlijke manier en weten dreiging en dromerigheid te combineren. Vooral het gitaarwerk valt op, vaak opgebouwd uit lange, hypnotiserende riffs afgewisseld met ingetogen passages, waardoor het album uitermate geschikt is voor diepe luistersessies.

De opvallende productie van Howls From The Hills is compact en dikker dan die van het debuut, waardoor de muziek directer binnenkomt. De band laat op deze plaat horen niet alleen op rauwe kracht te willen leunen, maar ook ruimte te geven aan psychelische subtiliteit en dynamiek. Dit is goed te horen in nummers als Dusty Nothing, waarin de bas groovet onder een dichte gitaartapijt, en in The Breeze Always Blows, dat uitblinkt door glinsterende gitaarlagen en een meer ingetogen sfeer. Ook de hallucinerende track One and Old springt in het oor: een lange, doomachtige compositie die kracht en breekbaarheid moeiteloos afwisselt.

De zang brengt een bijna etherisch gevoel, met een licht vreemde, half-in-het-ruim zwevende stem die uitstekend past bij de hypnotiserende instrumentatie. De band klinkt soms Engels in benadering, ondanks hun Amerikaanse achtergrond, en weet een eigentijdse draai te geven aan de klassieke psychedelische rock.

Howls From The Hills verscheen in het jaar 2001 en wordt tegenwoordig beschouwd als een cultklassieker binnen de psychedelische en stonerrock-scene. Met zijn combinatie van fuzzy riffs, dromerige geluidstapijten en een lichte, bevreemdende zang weet het album luisteraars in een bezwerende trance te brengen en blijft het ruim twee decennia na dato een unieke luisterervaring.