Davide Alogna, Costantino Catena - Wolf-Ferrari: 3 Violin Sonatas (CD)

Weinig bekende maar betoverende laat-romantische sonates die pas voor de tweede keer volledig worden opgenomen: een must voor verzamelaars van zeldzaamheden uit de romantiek.

Met goed ontvangen albums van zijn pianotrio's, pianomuziek en muziek voor kamerorkest, heeft Brilliant Classics de horizon van veel luisteraars verbreed naar Ermanno Wolf-Ferrari (1876-1948). Voorheen vooral bekend om zijn opera- en dramatische werken zoals I Gioelli della Madonna, bouwde Wolf-Ferrari een oeuvre op van instrumentale muziek die tijdens zijn leven in heel Europa werd gespeeld. De associatie met het fascistische regime van Mussolini wierp een schaduw over zijn naoorlogse reputatie en pas in de afgelopen jaren hebben luisteraars de muziek van een verstokte romanticus kunnen herontdekken.

De Eerste Vioolsonate werd geschreven toen de 19-jarige Wolf-Ferrari nog studeerde bij Joseph Rheinberger in München. De langademige melodieën en de beheersing van de grootschalige vorm verraden echter de relatieve onervarenheid van de componist. De eminente musicoloog Wilhelm Altmann onderkende de kwaliteiten: de Sonate verdient de aandacht vanwege haar buitengewone frisheid en schoonheid van klankkleur... Het tweede deel heeft een heel origineel en buitengewoon charmant effect'
Toch worden de Brahmsiaanse contouren van de Eerste Sonate in de Tweede opgevolgd door een persoonlijker idioom, dat Wolf-Ferrari's levenslange trouw aan zowel Duitse als Italiaanse compositiescholen beter integreert. De uit 1901 daterende sonate zingt met een strenge, bijna strenge hartstocht . eerder in de trant van de Belgische tijdgenoot van de componist, César Franck; het tweede van de twee delen van de sonate heeft een bijzonder sacraal karakter en eindigt in een stemming van sereniteit.
De Derde Sonate is een zeer laat werk, daterend uit 1943, toen Wolf-Ferrari concertreizen maakte door de As-landen. Parallel aan de evolutie van het trio sonates van Brahms, heeft dit E-major werk een neoklassiek karakter dat behouden blijft in de onderdrukte passie van de vier compacte delen: er is zelfs een uitstapje naar strikt contrapunt in het ontwikkelingsdeel van het eerste deel, en de finale keert terug naar het beginthema van het werk, nu geraakt door zowel ironie als tederheid.

Met zijn rijkdom aan subtiliteit verdient de Derde Sonate in het bijzonder een bredere aandacht, die het zou moeten krijgen dankzij de prachtige verdediging van de Italiaanse violist Davide Alogna. Dit is zijn derde album voor Brilliant Classics, na een origineel geconcipieerd album van viool-orkest romances (95896) en een unieke collectie van viool-altviool concertante werken van Mozart, Bruch en Ponce (95241).

Ermanno Wolf-Ferrari (1876-1948) is een componist die moeilijk in een hokje te plaatsen is. Als kind van zijn tijd hield hij zich afzijdig van de vernieuwingen van de modernisten en de dodecafonie. Als zoon van een Duitse vader en een van adel afkomstige Venetiaanse moeder werd hij in Venetië geboren en ging hij in München studeren. Hij werd beroemd als operacomponist. Zijn stijl is romantisch, getint met impressionisme en een enkele neoklassieke hint. Zijn doel was om in zijn werken een 'universele schoonheid' te creëren, waar geen regels gelden, maar alleen een gevoel van welzijn en zinnelijkheid.
Het sleutelwoord in deze opname van de complete drie Vioolsonates is 'Schoonheid': ver van de avant-garde en zelfs van het realisme zocht hij naar een ideaal van tijdloze schoonheid, onafhankelijk van de artistieke stromingen van het moment, en om die reden liet hij zich in zijn werken vaak inspireren door de achttiende-eeuwse gratie.
Mooie, idiomatische uitvoeringen door de voortreffelijke Italiaanse violist David Alogna en pianist Costantino Catena, die beiden eerder opnamen maakten voor Brilliant Classics, o.a. werken van Wolf Ferrari (pianowerken).