Daniel Röhn - The Golden Violin-Music Of The 20s (CD)

The Golden Violin - Music of the 20s is Daniel Röhn's eerbetoon aan een van de meest productieve culturele tijdperken van de recente geschiedenis. Daniel Röhn brengt de schokkerig flikkerende beelden en het hoogdravende, extravagante gewoel muzikaal tot leven met romantische klanken van Rachmaninoff via de evergreens van Kurt Weill tot de jazzy echo's van Gershwin.

'Dat tijdperk was een positieve smeltkroes van creativiteit en inventiviteit,' legt Röhn uit. Jazz was in opkomst. Stomme films werden vervangen door talkies. En terwijl Walt Disney's Mickey Mouse in 1928 zijn eerste stappen zette, draaiden de droomfabrieken in Berlijn en Hollywood op volle toeren dankzij Fritz Lang en Charlie Chaplin. De vioolvirtuoos richt zich op een onderwerp dat de laatste tijd in de publieke belangstelling staat, niet alleen door populaire tv-producties. Röhns persoonlijke voorbeeld, de mecenas van de violisten Jascha Heifetz, is zowel de inspiratiebron als de peetvader van De gouden viool. Bij zijn debuut in New York in 1917 ontlokte Heifetz een wild enthousiast gejuich dat nog vijf decennia zou nazinderen, vooral in de westerse wereld. Absolute perfectie, gepaard met een unieke creatieve energie en een onnavolgbare toucher. 'Toen ik zes jaar oud was, kon ik (staande op een doos op de tenen) nog net bij Vol. 1 van mijn vaders Heifetz-collectie. En die bundel bevatte de complete akoestische opnamen van 1917-1924, vol recht voor het hart arrangementen en populaire melodieën.' Het zijn precies die melodieuze evergreens die hij nu heeft opgenomen met het Württembergische Kammerorchester onder de Amerikaanse chef-dirigent Case Scaglione.

Röhn en het WKO zijn op deze opname in perfecte harmonie. De meeste werken zijn speciaal voor deze formatie nieuw gearrangeerd. Daaronder bevinden zich onweerstaanbaar aanstekelijke liederen, geliefd bij generaties muziekliefhebbers. Daaronder Kurt Weill's 'The Ballad of Mack the Knife' uit de Dreigroschenoper en de sentimentele melodie 'The Land of Might-Have-Been', gecomponeerd door de Engelse liedjesschrijver en entertainer Ivor Novello, die in de jaren twintig en dertig zo populair was, een lied dat nieuw leven werd ingeblazen voor de soundtrack van de Robert Altman-film uit 2001, 'Gosford Park'. Er is ook filmmuziek uit die tijd: Friedrich Hollaender's 'Ich weiss nicht, zu wem ich gehöre', geschreven in 1932 voor de film 'Storms of Passion' en gezongen door Marlene Dietrich. En dan zijn er natuurlijk liedjes als 'Flower Shop' - uit de slotscène in 'City Lights' (1931), en het thema uit 'Limelight' (1952) van de man die als geen ander wordt geassocieerd met de begindagen van de cinema: Charlie Chaplin.

'De 'Roaring 20's' waren ongetwijfeld een gouden tijdperk van menselijk inventief talent, een tijd die bruiste van creatieve energie, maar zich situeerde tussen twee van de donkerste en meest destructieve periodes uit de recente geschiedenis. De kleurrijkste en mooiste bloemen kunnen vaak groeien in aarde die verwoest en in brand gestoken is. De mensheid herinnert zich haar nobele karakter vooral door de kunst.' (Daniel Röhn)