Daniel Blumberg - GUT (LP)

GUT is een onverzettelijk rauw en persoonlijk album, een radicale afwijking van Blumbergs eerdere werk en een die hem stevig vestigt in een unieke ruimte binnen de experimentele muziekpraktijk. Het verwijst schuin naar de darmziekte waaraan Blumberg de afgelopen jaren heeft geleden, maar meer dan dat is het een elementaire en lijfelijke suite van zes onderling verbonden songs die een lichaam traceren dat is uitgekleed en herbouwd: weergaven van pijn, frustratie en vermoeidheid in ballades van pezen en botten; een buitengewone zang die verder reikt dan het lichaam om te ontsnappen aan de storingen van het vlees; en een muzikale begeleiding die adem en ritme in weerbarstige en originele vormen tekent.
Dit gevoel van impuls en improvisatie doordrenkt het album van het letterlijke onderwerp tot en met de opnamestrategieën, die een directheid hebben die het album in een tijdloze ruimte plaatst, de songvormen authentiek openhartig en direct. 'Toen de songs samenkwamen, speelde ik ze als een ononderbroken stuk,' zegt hij, en nam het grootste deel van het half uur durende album op in één ononderbroken vocale take, met weinig overdubs en manipulatie naast de gedurfde en spaarzame instrumentatie die basharmonica, Steinberger ebass, synthesizer en elektronische drums omvat. Vooral de basharmonica was het instrument dat 'alles aan elkaar lijmde, in deze manifestatie van adem, en de bas - het is het lef van de plaat'.
De video voor 'CHEERUP' komt uit een komende albumlengte film, geregisseerd door Brady Corbet (Childhood of a Leader, Vox Lux). 'De film is opgenomen op 16mm zwart-wit film; een serie filmportretten waarin we Blumbergs essentie wilden vastleggen', zegt Corbet. 'Ik werd getroffen door het thema van het album: de maag. De maag is een onderwerp dat even verboden terrein is als openhartig spreken over sterfelijkheid in een sociale omgeving. Aangezien maagproblemen te maken hebben met het einde van een relatie, de dood van het ego en de aanvaarding van wat het betekent om mens te zijn, is het een definitief aanbod.' De film, opgenomen in een in onbruik geraakt industrieel complex in New York, toont Blumberg naakt en kwetsbaar in contrastrijk wit en diep zwart. Het toont de spanningen van de geest die door het lichaam wordt verslagen: gespannen pezen weergegeven in grimmig celluloid, direct en compromisloos in zijn onderzoekende blik.