Dagboek Van Een Herdershond - Deel 5 & 6

Deel 5 - 13 februari 1978:
Erik Odekerke heeft het niet makkelijk als jonge kapelaan. Zijn parochie schijnt geregeerd te worden door tegenstellingen tussen arm en rijk en niet te vergeten door de roddel.Hij probeert de vele klippen wat onhandig te omzeilen, maar vaak - helaas - met weinig resultaat. Zijn bemoeienissen met het financiële wanbeleid van brouwer van der Schoor worden door een aantal bewoners van het dorp negatief uitgelegd en de vrouw van schoolmeester Bongaerts schijnt zich geroepen te voelen juist dat vuurtje wat op te porren.Toch moet de echte konfrontatie met de problemen nog komen. Odekerke zal aan den lijve ondervinden dat hij uiteindelijk tegen al het venijn dat achter zijn rug wordt uitgespuugd niet meer bestand is. De aanloop tot zijn letterlijke knieval wordt genomen als hij bezoek krijgt van een zekere Palmen. De man is administrateur van 'Ons Limburg' en van de NV 'Tijdig', een grondmaatschappij die probeert door tijdig grond te kopen spekulaties van anderen tegen te gaan.De bedoeling van Palmen is om Erik Odekerke voor dit plan te winnen en hem zover te krijgen dat hij de plannen van de grondmaatschappij onder zijn gelovigen propageert.

Deel 6 - 20 februari 1978:
'Ik ben de oerouwe, wijze kapelaan', schrijft Erik Odekerke in zijn dagboek als hij een jaar in zijn parochie heeft gewerkt. 'die de dood recht in de ogen heeft gezien. Een mager bleekgezicht...' En: 'Miete is mythologie geworden, een schone schim aan wie ik nimmer zal verwijten dat zij een kwellende bekoring werd ...'In dat jaar zijn Frankrijk en Duitsland, Rusland, Oostenrijk en België, volop in oorlog geraakt en in het Nederlandse Limburg zit het vol met Belgische vluchtelingen en geïnterneerden. Terwijl Erik Odekerke zich verliest in overpeinzingen wordt hij verrast door onverwacht en onbekend bezoek. De bezoeker stelt zich voor als Johan de Hertog, mijnbouwkundig ingenieur. Hij is met zijn auto geslipt en in de berm van de weg terechtgekomen. Erik Odekerke stelt voor hulp te halen en komt terecht bij Miete. Het blijkt onmiddellijk dat de kapelaan en de ingenieur uitstekend met elkaar overweg kunnen. Zo goed zelfs dat Erik aanbiedt maar te blijven logeren. Ook de huishoudster van Odekerke is daar zeer mee in haar schik. In een gesprek met de vrouw van meester Bongaerts verbergt ze haar ingenomenheid niet. Ze belooft zelfs bij de ingenieur een goed woordje te doen voor zoon René.