Costanza Principe - Schumann: Piano Music (CD)

Een indrukwekkende debuut CD van een charismatische jonge pianist met een passie voor Schumann.

Het was tijdens een recital van Enrico Pace, waar zij de Novellettes van Schumann hoorde, dat de 16-jarige Costanza Principe besloot dat zij zich aan de piano wenste te wijden. Ze studeerde het instrument al sinds haar zesde en speelde in het openbaar sinds haar zevende, maar deze nog steeds ondergewaardeerde stukken van Schumann zetten haar op een pad dat haar sindsdien langs diploma's aan conservatoria in Milaan en Londen heeft gebracht, en een recitaldebuut in Wigmore Hall in 2016.

Er is een zekere onvermijdelijkheid aan de aanwezigheid van Schumann op haar debuut-cd - en niet om het even welke Schumann, een standaardrunthrough van Carnaval, Papillons en Arabesques, maar veel minder bekende stukken die de expressieve reflexen van de meest toegewijde Schumann-vertolkster op de proef stellen. Verwaarloosd sinds Schumann het componeerde tijdens zijn moeilijke verblijf in Wenen (1838-1839), weg van maar hartstochtelijk gehecht aan Clara, werd de verzameling van Scherzo, Gigue, Romanze und Fughette Op.32 vreemd genoeg nooit uitgevoerd als een set tijdens Schumanns leven.

De Drie Romances Op.28, geschreven in 1839, beleefden ook een moeilijke geboorte, als kerstcadeau aan Clara - de twee waren inmiddels verloofd - maar een cadeau dat hij niet waardeerde genoeg om aan haar op te dragen. Maar onder de handen van een zo sympathieke vertolkster als Costanza Principe, bruisen en zwellen deze stukken van de unieke gepassioneerde en kwetsbare stem van de componist.

Ze bevat ook stukken uit de tegenovergestelde uiteinden van Schumanns carrière: het tumultueuze Allegro Op.8, een Beethoveniaanse pianistische spieroefening van de 21-jarige componist; en de aangrijpende verzameling Gesänge der Frühe Op.133, gecomponeerd vijf maanden voor zijn zelfmoordpoging en opsluiting in het gesticht van Endenich. dageraadliederen', noemde Clara ze, 'zeer origineel als altijd, maar moeilijk te begrijpen, hun toon is zo vreemd' Doortrokken van een wereldvreemde melancholie, zo lijkt het achteraf, maar met tientallen jaren pianowerk gedistilleerd tot een nieuwe eenvoud van idioom.

Robert Schumann (1810-1856) was een van de origineelste pianocomponisten van de 19e eeuw. Zelf opgeleid als pianist creëerde hij een eigen klankwereld waarin hij zijn vaak ongebreidelde fantasie en verbeelding de vrije loop liet. Zijn eerste 23 opusnummers zijn uitsluitend voor piano solo. Schumann was de meester van het miniatuur, de kleine vorm, de schets die een persoon, een landschap, een stemming of een idee karakteriseert. In zijn muziek drukt hij de dualiteit van zijn eigen romantische natuur uit: zijn dromerige, introspectieve en lyrische kant, tegenover zijn vurige en hartstochtelijke kant.
Deze nieuwe opname presenteert enkele van Schumanns minder bekende pianowerken: het Allegro Op. 8, Drei Romanzen Op. 28, het late Gesänge der Frühe, het Scherzo, Gigue, Romanze und Fughette Op.32 en de beroemde Toccata Op. 7.
Costanza Principe werd in 1993 in Italië geboren en begon op 6-jarige leeftijd met pianospelen. Nadat ze in 2010 cum laude afstudeerde aan het conservatorium van Milaan, behaalde ze haar Bachelor of Music met First Class Honours aan de Royal Academy of Music. Ze volgde masterclasses bij Franco Scala, Pascal Devoyon, Boris Petrushansky, Byron Janis, Boris Berman, Natalia Trull, Robert Levin, Alexander Lonquich en Steven Osborne. Ze speelde in vele prestigieuze concertzalen en festivals, zoals Wigmore Hall in Londen, Verdi Hall, Puccini Hall, Milan Auditorium, Filarmonico Theater in Verona, Serate Musicali, Ravello Festival, Steinway Hall in Londen en de Duke's Hall en David Josefowitz Halls in de Royal Academy of Music.