Costantino Catena - Wolf-Ferrari: Piano Music (CD)

Weelderige, laat-romantische maar weinig bekende pianomuziek, waaronder verschillende wereldpremière-opnamen.

De naam van Ermanno Wolf-Ferrari (1876-1948) treedt nu naar voren uit de schaduw van zijn samenwerking met het fascistische regime in Italië. Opera's als I quattro rusteghi en I gioielli della Madonna nemen een plaats in de marge van het repertoire in, en Brilliant Classics heeft met de uitgave van zijn pianotrio's (BC95624) een overtuigend pleidooi voor hem gehouden als een componist van kamermuziek in een post-Brahmsiaanse vorm. Dit album werd aanbevolen door Classics Today voor de 'welsprekende volgehouden' uitvoering van Trio Archè, met 'een grillige discursiviteit... die kan worden omschreven als het liefdeskind van Schubert en Fauré'

Hetzelfde kan gezegd worden van Wolf-Ferrari's pianomuziek op basis van deze nieuwe opname van de Italiaanse pianist Costantino Catena, die al vele goed ontvangen albums heeft gemaakt met de Camerata Tokyo. Om het album te openen heeft Catena zijn eigen voltooiing gemaakt van een vroege, substantiële (19 minuten) Bagatelle die Wolf-Ferrari onvoltooid had gelaten. Theatraliteit en een hoog contrast kenmerken de Bagatelle, zoals men zou verwachten van een ervaren componist voor het toneel, en zij zorgen voor een verleidelijke afwisseling van de andere eerste opnamen hier, van Variaties op het menuet uit Verdi's Falstaff, een Chopin-Phantasie in B mineur en een Scherzino, alle daterend uit Wolf-Ferrari's wonderbaarlijke twintiger jaren toen hij het toppunt van de nieuwe Italiaanse muziek was.

Wolf-Ferrari wendde zich tot het romantische genre van het karakterstuk in drie Impromptus Op.13 (1904) en drie Klavierstücke Op.14 (1905), maar hij pakte de vorm op een persoonlijke en authentieke manier aan. Sommige van de ritmische verfijningen doen misschien denken aan Brahms, en de delicaat geborduurde harmonie aan Hugo Wolf, maar Wolf-Ferrari's karakteristieke zoetheid van toon daalt niet af naar decoratief maniërisme of aangetast sentimentalisme: hij was in de kern een Duits-Italiaanse componist met een voet aan beide zijden van de Alpen.