Claudio Ronco & Emanuela Vozza - Siprutini: Cello Sonatas, Op. III & Op. V (2 CD)

Het album 'Siprutini: Cello Sonatas, Op. III & Op. V' uitgevoerd door Claudio Ronco (cello) en Emanuela Vozza (klavecimbel) bestaat uit twee cd’s met wereldpremière-opnames van cellosonates van Emanuel Siprutini, een componist van Nederlands-Joodse afkomst die rond het midden van de achttiende eeuw actief was. Dit album beleeft zijn release in 2025 en valt binnen het genre klassieke barokmuziek. De luisteraar krijgt een authentiek beeld van de Italiaanse celloschool, maar ook invloeden uit de Hollandse en Engelse tradities zijn merkbaar, wat past bij de kosmopolitische levensloop van Siprutini.

De sonates op dit album zijn kenmerkend voor de overgangsperiode tussen de late barok en de vroege klassieke stijl. De muziek blinkt uit door een expressieve melodische lijn en een helder contrast tussen verschillende karakterdelen binnen een sonate. Claudio Ronco en Emanuela Vozza hanteren een historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijk en leggen de nadruk op de retorische, soms virtuoze aspecten van Siprutini’s muziek, waarmee zij een onbekend, maar verrassend veelzijdig oeuvre nieuw leven inblazen.

Op deze dubbel-cd bevinden zich onder andere de volgende werken: 'Sonata in G Major, Op. 3 No. 2' waarin een lyrische Adagio-beweging overgaat in een levendig Allegro, en 'Sonata in D Major, Op. 5 No. 1', die zich onderscheidt door een dansante Allegretto na een gedragen opening. Ook de 'Sonata in A Minor, Op. 3 No. 4' komt voor; deze sonate valt op door zijn dromerige Largo en een finale met variaties die het virtuoze karakter van de cellist benadrukken.

Het album is niet alleen boeiend door het repertoire zelf, maar ook door de musicologische waarde. Siprutini bracht in totaal zeven boeken met cellosonates uit, waarvan deze opnames de minder bekende Opus III en Opus V omvatten. Deze stukken, vermoedelijk gekend door tijdgenoten als Leopold en Wolfgang Amadeus Mozart, bieden een unieke blik op het cello-repertoire buiten de bekende canon en doen herontdekken hoe de cello in de achttiende eeuw een prominente rol kreeg als solistisch instrument.

Dat Siprutini zowel cellist, componist als wijnhandelaar was, geeft een interessante context en verraadt zijn onafhankelijkheid en artistieke eigenheid. Het duo Ronco en Vozza weet deze veelzijdigheid te vangen in een opname die zowel recht doet aan de historische achtergronden als aan het pure muzikale plezier van deze sonates. De luisterervaring op dit album is een uitnodiging tot herwaardering van de vroege cello-literatuur en de bijzondere plaats die Siprutini daarin inneemt.