Chris Cornell - Songbook (CD)

Songbook van Chris Cornell is een livealbum dat een indrukwekkende inkijk biedt in de veelzijdige muzikale carrière van een van de meest karakteristieke stemmen uit de grunge en alternatieve rock. Op deze cd, uitgebracht na zijn hereniging met Soundgarden, hoor je hoe Cornell alleen met gitaar op het podium staat en songs uit verschillende periodes van zijn oeuvre ten gehore brengt. Het album laat hem horen in een pure, ongepolijste setting—zonder toeters of bellen, enkel zijn krachtige stem en akoestische gitaar als basis.

Het genre van Songbook bevindt zich op het snijvlak van grunge en alternatieve rock, maar door de akoestische uitvoering krijgen de nummers een intiem en soms bijna folkachtig karakter. Waar de oorspronkelijke studioversies vaak vol lagen en typische rock-elementen zitten, ontdoet Cornell zijn eigen werk hier van alle opsmuk. Daardoor krijgt zijn zangstem alle ruimte en komen de teksten en melodieën extra sterk naar voren.

Op Songbook hoor je niet alleen bekende nummers van Soundgarden en Audioslave in een uitgeklede uitvoering, maar ook stukken uit zijn solowerk. Een goed voorbeeld daarvan is Call Me A Dog, oorspronkelijk van Temple of the Dog. Op deze liveversie klinkt het nummer rauw en oprecht, wat de emotionele lading vergroot. Ook valt Ground Zero op, afkomstig van Cornell’s soloplaat Scream, die hier in een opdampende en weerbare versie klinkt. Een derde opvallende track is Black Hole Sun, die tweemaal voorkomt op het album en beide keren in een verstilde, openhartige interpretatie die de tijdloze melodie van het nummer onderstreept.

Naast zijn eigen repertoire speelt Cornell ook covers die zijn brede muzikale smaak illustreren, waaronder iconische songs van Led Zeppelin en John Lennon. Door de minimalistische benadering krijgen deze klassiekers nieuwe nuance en betekenis. Het ontbreken van zware rockarrangementen maakt dat zijn stem en de akoestische begeleiding het volledige spectrum aan emoties kunnen overbrengen, van melancholie tot hoop.

Songbook verscheen in 2011 en werd meteen geprezen om de oprechtheid en kwetsbaarheid die Cornell hier tentoonspreidt. Het album is daarmee een bijzonder document in zijn discografie: het toont een artiest die zijn bekendste werk met nieuwe intensiteit en zelfs kwetsbaarheid durft te brengen, en bewijst dat goede songs moeiteloos overeind blijven in hun meest basale vorm.