Chiaroscuro Quartet - Haydn: String Quartets Op. 33, Nos 1-3 (SACD)

'Darmsnaren en klassieke strijkstokken zijn ook de instrumenten van een boeiende zoektocht naar sonoriteit', schreef het Franse tijdschrift Diapason onlangs om het Chiaroscuro Quartet te beschrijven. Na Op. 20, Joseph Haydns eerste grote strijkkwartetcyclus, en Op. 76, zijn laatste, begint het internationaal vermaarde ensemble nu aan de Kwartetten Op. 33, die de 'Russische kwartetten' worden genoemd en zijn opgedragen aan de Russische groothertog Paul, de toekomstige tsaar Paul I.
Haydn, die een reputatie had opgebouwd als excentriek en non-conformistisch, soms ronduit beledigend, voelde de behoefte om muziek te schrijven die meer in overeenstemming was met de lichtere, meer 'populaire', minder 'geleerde' toon van het publiek, met een levendiger gevoel voor ritme. En hoewel sommige scherzo's komisch zijn, zou het verkeerd zijn om deze werken te reduceren tot wat sommige norse critici 'komische dwaasheid' hebben genoemd. In Kwartet nr. 1 in B mineur is de komedie cerebraal, vaak verontrustend. Dit is zeker niet het geval in Kwartet nr. 2 in Es groot, bijgenaamd 'De Grap' vanwege de sprankelende tarantella die het afsluit. In Kwartet nr. 3 in C-groot, 'De vogel', nodigt Haydn ons uit voor een waar vogelconcert voordat het briljant afsluit met een hardnekkig refrein, geïnspireerd op een wilde Slavische volksdans.