Chelysconsort Of Viols, James Akers & Emma Kirkby - A Pleasing Melancholy (SACD)

een aangename melancholie', zo omschreef Robert Burton het gevoel dat bepaalde muziek kan opwekken in zijn The Anatomy of Melancholy uit 1621. Zo'n 20 jaar eerder had John Dowland, melancholicus bij uitstek, een soortgelijk idee verwoord in de opdracht van zijn Lachrimae, or Seven Tears: 'pleasant are the tears which music weeps'.

In deze periode was melancholie in Engeland in de mode geraakt, vooral in culturele en literaire kringen, en leidde tot talloze gedichten, schilderijen en liederen. Toen Dowlands luitlied Flow My Tears in 1600 werd gepubliceerd, was het instrumentale Lachrimae Pavan waarop het was gebaseerd al enkele jaren in omloop en was het zowel in Engeland als op het continent de 'nummer één hit' van de componist - en vier jaar na het lied keerde hij terug naar de muziek en varieerde deze in de 'zeven tranen' voor vioolconsort en luit.

Collega's van Dowland zoals Robert Jones en John Danyel verkenden soortgelijke stemmingen en emoties in hun eigen liederen, waarbij ze soms - zoals in Danyel's Eyes look no more - duidelijke toespelingen maakten op Dowland's beroemde pavan. Het Chelys Consort of Viols bracht in 2015 met lovende kritieken hun eerste schijf uit. Voor de huidige opname worden ze vergezeld door luitist James Akers, en Emma Kirkby, de Engelse sopraan die al lange tijd een leidende figuur is op het gebied van oude muziek.