Charles Moothart - Black Holes Don't Choke (CD)

Black Holes Don't Choke van Charles Moothart is een rockalbum dat in 2024 verscheen op CD. Het album markeert niet alleen Mootharts overgang van zijn eerdere artiestennaam CFM naar zijn eigen naam, maar betekent ook een artistiek nieuw hoofdstuk. De plaat bevat tien nummers waarin Moothart verschillende facetten van zijn muzikale identiteit onderzoekt. Hierbij is hij verantwoordelijk voor het volledige opnameproces: hij schreef, speelde, nam op en mixte alles zelf in zijn studio in Los Angeles.

Qua genre beweegt dit album zich binnen de garage-psych en heavy fuzz rock, maar Moothart verrijkt zijn geluid met meer elektronische elementen en subtiele invloeden uit de hiphop. Sampling, sequencing en moderne productie geven het album een eigentijdse, dynamische sfeer zonder zijn kenmerkende rauwe gitaarriffs en gruizige vocalen te verliezen. Vooral de wisselwerking tussen traditionele rockinstrumentatie en elektronische lagen zorgt voor een gelaagde luisterervaring. Het geheel is avontuurlijker dan zijn eerdere werk en vraagt om herhaalde luisterbeurten om de nuances echt te doorgronden.

In thematisch opzicht draait Black Holes Don't Choke om chaotische liefde, persoonlijke evolutie en empowerment in een wereld die gekenmerkt wordt door existentiële onzekerheid. Moothart roept in teksten op tot zelfreflectie, veerkracht en het zoeken naar betekenis in turbulente tijden.

Enkele opvallende tracks op het album zijn Hold On, waarin Mootharts uitgesproken zang gecombineerd wordt met een aanstekelijk refrein en vurige gitaarpartijen. Clock Rats valt op door het hoge tempo en de energie die doet denken aan zijn eerdere werk. Anchored And Empty luidt een zwaar, bijna Black Sabbath-achtig geluid in dat de kracht en variëteit van het album onderstreept.

Black Holes Don't Choke is een avontuurlijke en grensverleggende plaat binnen het spectrum van de hedendaagse garage- en psychrock, met Moothart volledig aan het roer van een vernieuwd en persoonlijk geluid. Deze CD is daarmee niet alleen een reflectie op zijn muzikale groei, maar ook een krachtig pleidooi voor artistieke onafhankelijkheid.