Cecilia Facchini - Sgambati: Nocturnes, Morceaux, Études (CD)

Een gedetailleerd portret van een 'one-work composer': nocturnes, studies en miniaturen van Giovanni Sgambati, evenals de beroemde Mélodie de Gluck die zijn naam heeft verbonden aan veel van 's werelds meest illustere pianisten.
Toen Richard Wagner in 1876 Rome bezocht, was hij zo onder de indruk van de twee pianokwintetten van Sgambati dat hij hem voorstelde aan Ludwig Strecker - hoofd van Schott in Mainz - en de uitgever uitnodigde om Sgambati 'onder de aandacht van de bredere muzikale wereld te brengen, aangezien hij in Rome 'niet op de juiste plaats is'. Hoewel hij zeer gewaardeerd werd door mensen als Wagner en Liszt, raakte Sgambati na zijn dood in 1914 bijna volledig in de vergetelheid. Het label Piano Classics heeft een leidende rol gespeeld in de renaissance van de componist, met een doorlopend overzicht op plaat van de complete pianomuziek van de componist.
ik ben een pianist en een muziekpopularisator,' zegt Cecilia Faccini. ik heb muziek altijd gezien als de beste taal waarin ik mezelf kan uitdrukken. Als ik speel probeer ik een diepe en intieme communicatie met de luisteraar tot stand te brengen.' Ze heeft zich toegelegd op het doen herleven van Sgambati als zowel een geleerde als een uitvoerder, en op dit nieuwe album maakt ze een persoonlijke selectie die is ontworpen om verschillende aspecten van de componist te weerspiegelen, als een leraar, een arrangeur, en een originele toondichter.
Het album opent onvermijdelijk met de Mélodie de Gluck die de Dans van de Gezegende Geesten uit Orfeo ed Euridice transcribeert voor het 19e-eeuwse klavier. In haar booklet essay merkt Facchini op dat de Nocturnes behoren tot 'de meest interessante composities van Sgambati. Deze stukken, gecomponeerd tussen 1873 en 1897, vereisen een verfijnd gebruik van de aanslag en het pedaal om contrasterende muzikale sferen te creëren. De erfenis van Liszts pianisme en stijl van componeren lijkt zelfs bij de eerste keer luisteren duidelijk.' Ze neemt ook een set Concert Etudes Op.10 op om het belang van Sgambati als componist-pedagoog te illustreren, wiens didactische werken werden herdrukt in veel belangrijke 'pianomethodes'.
Een violist die Beethoven speelde met Sgambati merkte op dat 'zijn pianotechniek onberispelijk was, helder en zuiver, zelfs in de moeilijkste passages. Zijn klank was soepel en harmonieus, zijn gebruik van pedalen even nauwkeurig als altijd. Begiftigd met een toucher van grote schoonheid, konden zijn vingers zingen op het klavier.' In dit opzicht is Cecilia Facchini een waardige opvolger en pleitbezorger voor Sgambati in de 21e eeuw.