Cate Le Bon - Michelangelo Dying (LP)

Michelangelo Dying is het zevende studioalbum van Cate Le Bon, uitgebracht in 2025 op LP via Mexican Summer. Het album borduurt voort op haar eerdere werk en kenmerkt zich door een gedurfde evolutie in geluid en emotie. Het is een plaat waarbij Le Bon haar muzikale fundamenten verlegt naar een rijkere, meer golvende sonische wereld, met een sterke aanwezigheid van saxofonist Euan Hinshelwood die een woordeloos tweede stem geeft aan vele nummers.

De muziek van Michelangelo Dying valt te categoriseren als art rock, waarbij invloeden van David Bowie en Nico doorklinken in de scherpe kwetsbaarheid en de experimentele productiekeuzes. De atmosferische arrangementen combineren melancholie, introspectie en een rauw gevoel van hartzeer. Opgenomen op diverse locaties, waaronder het Griekse eiland Hydra en de woestijn van Californië, put Le Bon uit haar internationale ervaring om een album samen te stellen dat zowel groots als intiem aanvoelt.

Het centrale thema is de visceraliteit van het leven, de liefde en de menselijke eenzaamheid. Cate Le Bon benadrukt dat er geen definitieve openbaringen zijn op dit album: geen conclusies of logica, maar herhaling, chaos en een overgave aan het voelen. De teksten zijn vaak poëtisch en ambigu, wat het album uitnodigend maakt voor contemplatie.

Op Michelangelo Dying staan onder andere de tracks Jerome, Heaven Is No Feeling en Ride (met John Cale). Heaven Is No Feeling is eerder uitgebracht als single en geeft met zijn scherpe, emotionele kracht en inventieve arrangementen een goede indruk van de sfeer op de rest van het album. Ride valt op door de samenwerking met John Cale, waardoor het een uitgesproken melancholisch en gelaagd karakter krijgt. Jerome vormt een subtiele opening die direct duidelijk maakt dat dit album draait om het verkennen van menselijke diepgang.

Michelangelo Dying is verkrijgbaar op vinyl en wordt omschreven als een meeslepende, emotioneel geladen reis die zowel fans van art rock als liefhebbers van avontuurlijke popmuziek zal aanspreken. Het album toont Cate Le Bon op haar meest onbevreesd en melancholisch, met muziek die raakt en beklijft.