Carlotta Colombo - Mazzaferrata: Canzonettas & Cantatas For 2 Voices Op.3 (CD)

Dit album bevat premièreopnamen van werken uit de Opus 3 set canzonettas en cantates voor twee stemmen van Giovanni Battista Mazzaferrata (ca. 1640-1681). Hij was een Italiaanse componist en organist uit Pavia die studeerde bij Tarquinio Merula en kapelmeester was in de kathedraal van Vercelli (1658-63) en Ferrara's Accademia della Morte (1665-81).

De Opus 3 set werd gepubliceerd in Bologna in 1668 en opgedragen aan graaf Angelo Porro van Milaan, en dit album bevat 6 van de 11 composities uit de collectie: Libertà in Amor, Che impertinente usanza en Che t'ho fatto o Speranza zijn canzonettas; Angosciosi deliri en Tormenti, che volete? zijn serieuzere liederen; en Rifiuto d'Amor is een cantate.

Formeel bestaan de composities uit verschillende delen die attacca worden gespeeld, met alle belangrijke barokgenres zoals aria's in duet, aria's voor solostem met basso continuo, secco en begeleide recitatieven en meer 'theatrale' recitatieven. Mazzaferrata's compositietechniek zorgt voor zowel expressieve als texturale contrasten tussen de secties. In overeenstemming met de seconda prattica is er een overheersend 'concerteren' (dialogeren) van de stemmen (zelfs met de actieve aanwezigheid van de instrumentale bas) waarbij gebruik wordt gemaakt van contrapunt en imitatie, canon, stretta en uitwisseling van motieven. De componist maakt ook gebruik van retorische figuren (theorie van de affecties) en madrigalismen (woordschildering) in alle werken. De vocale partijen zijn virtuoos, een voorbode van bel cantoachtige coloraturen, met melismas en grote sprongen.

Mazzaferrata's muziek maakt een indruk van veelzijdigheid: aan de ene kant zijn deze composities ruim voor 1680 geschreven, volgens de retorische regels die Baldassare Castiglione uiteenzette in Il libro del Cortegiano, inclusief de moeiteloosheid ('sprezzatura') van Caccini en Peri en de invloed van Monteverdi; toch is er vernieuwing in fragmenten die bijna laatbarok is met Bachiaans basso movimentato. De componist vormt dus een brug tussen het verleden en de toekomst.