Carlo Alberto Bacchi - Clementi: Sonatas Op.1 & Op.1A (CD)

Hoewel de sprankelende muziek van Clementi door veel gevierde pianisten zoals Arturo Benedetti MIchelangeli is opgenomen, hebben maar weinigen veel aandacht besteed aan de eerste gepubliceerde verzameling van de componist. Deze nieuwe opname door Carlo Alberto Bacchi is des te meer welkom omdat hij geïnformeerd is door zijn studie van het complete oeuvre van de componist als onderdeel van het 'Clementi Project' waarbij hij veel van de sonates uitvoert tijdens concerten en opneemt voor Piano Classics.

De inscriptie op Clementi's graftombe in Westminster Abbey herdenkt hem als 'de vader van de piano'. Clementi was bovenal verantwoordelijk voor het bedenken van een moderne techniek, van het soort dat vandaag de dag nog steeds herkenbaar is, die pianisten van dienst zou zijn op de grotere instrumenten die in de beginjaren van de 19e eeuw werden vervaardigd. Deze techniek onderscheidt zich van de klavecimbeltechniek en wordt niet alleen getraind door middel van lessen, maar ook door middel van pianistische 'methodes' en publicaties zoals deze sets sonates, die zijn gerangschikt in volgorde van oplopende moeilijkheidsgraad om studenten stap voor stap kennis te laten maken met technische uitdagingen.

Net als Mozart toonde Clementi zijn muzikale talenten al op zeer jonge leeftijd: op 7-jarige leeftijd studeerde hij al orgel, zang en contrapunt; op 11-jarige leeftijd schreef hij een mis en op 12-jarige leeftijd een oratorium. De Engelse edelman en excentrieke Sir Peter Beckford kocht de jonge Clementi effectief met een zevenjarig contract en hield hem op zijn West Country landgoed. Toen het contract met Beckford in 1774 afliep, verhuisde Clementi naar Londen en begon hij aan een carrière die hem in heel Europa roem bracht - als rondreizend virtuoos, leraar, uitgever - en soms zelfs als componist.

De zes Op.1 sonates werden gepubliceerd in 1771, tijdens Clementi's periode in dienst van Beckford. Hoewel hij nog geen 20 was en bijna volledig autodidact, tonen ze zijn beheersing van het materiaal en zijn onstuitbare inventiviteit. Alle sonates hebben een eenvoudig, speels en luchtig karakter en een tweedelige vorm. De vijf Sonates van Opus 1a dateren daarentegen van een decennium later, zelfs na de Op.6 Sonates. Ze werden gepubliceerd in Parijs rond 1781, en hier voelen we de roerselen van Clementi als 'vader van de piano' in de cascades en verdubbelingen en uitgebreide verbeelding.