Carice's Choice

Steeds weer weet Blue Note als eerste in te spelen op het hier en nu. Zodra een van Nederlands bekendste actrices zich met een wekelijkse column in Nieuwe Revu bekend maakt als een enorme muziekfreak, staat Blue Note bij Carice op de stoep met het voorstel een album samen te stellen: Carice's Choice. En hoe druk ze het ook heeft als actrice, tijd voor muziek zal ze altijd inruimen, want muziek is haar eerste en nog altijd grootste liefde, van jongs af aan. Met een vader als Theodore van Houten - naast ondermeer filmhistoricus, journalist en programmamaker vooral een vooraanstaand musicoloog - is Carice natuurlijk genetisch prettig behept en kreeg ze muziek met de paplepel ingegoten. Ook haar moeder - Margje Stasse - is muziekliefhebber en draaide vroeger heel veel Nina Simone, Beatles, Billy Joel, Sting en lieve luisterliedjes. Geen wonder dat ook Carice's twee jaar jongere zus Jelka niet alleen actrice, maar ook zangeres is. En hoewel Carice zich in musicals als Foxtrot bewees als een goede zangeres (Carice: "Zang was onderdeel van mijn opleiding op de Amsterdamse Kleinkunst Academie") en zij met Kane pardoes de eerste plaats van de hitlijsten haalde met No Surrender (waarvoor ze gevraagd werd in het kader van de actie Nederland Helpt Haïti), ziet ze een carrière als zangeres voorlopig niet zitten. Ze prefereert de passieve muiziekbeleving en gaat daar heel ver in, altijd hongerig naar nieuwe ontdekkingen en met een zendingsdrang, die haar onder vrienden al de bijnaam DJ Goebbels - die dwingende propaganda! - bezorgde. Carice: "Op feestjes ben ik altijd de eerste die zich over de i-Pod ontfermt." Haar vader noemt ze een wandelende encyclopedie op het gebied van klassieke muziek: "Van de Beatles, mijn basis qua muziekbeleving, is hij wel altijd een devoot fan geweest, maar de cd van Madonna die hij ooit voor zijn jonge tienerdochters in huis haalde, moet hij hebben ervaren als vloeken in de kerk."

Carice heeft een brede muzieksmaak, met tot op heden de categorieën singer/songwriter, popmuziek en vocale jazz als belangrijkste voorkeuren. Toen ze door Blue Note werd gevraagd, ervoer ze dat niet alleen als een hele eer, maar vooral als een spannend nieuw avontuur, omdat zij - met haar onstilbare muziekhonger - van jazz alleen nog maar het topje van de ijsberg kende en het haar al tijden intrigeerde, wat de jazzliefhebber nou precies beweegt. Carice: "Van één derde van de uiteindelijke selectie wist ik direct dat dat erop moest, de rest heb ik al luisterend ontdekt. En er is zooooo veel Blue Note materiaal, dat ik dit voornamelijk op mijn intuïtie heb gedaan. Mijn voorkeur voor melancholie en romantiek zal er ongetwijfeld in doorklinken; moeilijke piep-knor kom je bij mij niet gauw tegen. Nina Simone moest er perse op, evenals Louis Neefs en John Coltrane. En Cantaloop, want dat staat voor mijn pubertijd." Carice meent, dat naarmate je ouder wordt, je manier van muziek luisteren verandert: je gaat de gelaagdheid van muziek meer ontdekken. Ze is nu aan jazz toe, staat er veel meer open voor. Carice: "Met jazz wordt alles altijd wel een paar graden warmer om je heen, vind ik. Het zou ook een remedie tegen een bepaald soort eenzaamheid kunnen zijn. Er gebeurt van alles in jazz, het leeft, het bruist, het is echt. Of, zoals Coltrane ooit zei, you can play a shoestring if you're sincere."