Buster Williams - Pinnacle (CD)

Buster Williams' album Pinnacle, uitgebracht in 1975, is een markant debuut als bandleider dat diep geworteld is in de jazz-fusion stijl van Herbie Hancocks Mwandishi-ensemble. De bassist, die eerder deelnam aan die experimentele groep met elementen van avant-garde, soul jazz en grooves geïnspireerd op Miles Davis' Bitches Brew-periode, creëert hier een psychedelisch en kosmisch geluid met funky accenten en spirituele ondertoon. Williams speelt akoestische en Fender bas, aangevuld door drummer Billy Hart uit de originele line-up, pianist Onaje Allan Gumbs op akoestische piano, elektrische piano, Moog en ARP string ensemble, en blazers als Sonny Fortune en Earl Turbinton op sopraansax en basclarinet. Gasttrompettist Woody Shaw en percussionist Guilherme Franco verrijken het pallet, met vocals die een hypnotiserende laag toevoegen.

Pinnacle blinkt uit door lange composities, grotendeels van Williams zelf, die ostinato-gebaseerde structuren combineren met doordachte improvisaties en een mix van groovy funk, gospel-invloeden en exotische texturen. Het resultaat is gestructureerder en soulvoller dan pure free jazz, maar behoudt de provocerende excellentie van de Mwandishi-traditie, met Williams' baswerk dat een unieke taal ontwikkelt voorbij Ron Carter en vooruitwijst naar Stanley Clarke. Het album ontving positieve recensies en radio-aandacht, en belichaamt de diverse jazz van de jaren zeventig: grensverleggend, funky en reverencevol tegenover de jazz-traditie.