Brian Eno - Taking Tiger Mountain (By Strategy) (CD)

Taking Tiger Mountain (By Strategy) is het tweede soloalbum van de Britse muzikant Brian Eno. Het album verscheen midden jaren zeventig en wordt gerekend tot het genre artrock, waarbij invloeden van experimentele rock, glamrock en zelfs proto-punk hoorbaar zijn. Eno weet hier zijn liefde voor inventieve popstructuren te combineren met meer bizarre, cryptische en raadselachtige thema’s die later kenmerkend zouden blijken voor zijn werk.

Dit album is een zogenaamd conceptalbum, hoewel de verhaallijn losjes blijft; Eno haalt inspiratie uit onderwerpen als geopolitieke intriges, spionage en verwijzingen naar de Chinese Communistische Revolutie. Door deze thema’s krijgen de liedjes een bijna filmische sfeer, waarbij de tekstuele en muzikale gelaagdheid een wat vervreemdende werking hebben.

Wat Taking Tiger Mountain bijzonder maakt, is het gebruik van de 'Oblique Strategies', een verzameling kaarten met creatieve richtlijnen die Eno samen met Peter Schmidt ontwikkelde. Tijdens de opnamen werden deze gebruikt om het werken in de studio speelser en onvoorspelbaarder te maken, zodat de band werd aangemoedigd om vaste patronen te vermijden. Opvallend is het feit dat Eno voor dit album samenwerkte met een compacte kern van muzikanten: Phil Manzanera op gitaar, Brian Turrington op basgitaar, Freddie Smith op drums en Robert Wyatt op percussie. Er waren daarnaast enkele gastmuzikanten die een subtiel eigen stempel op bepaalde nummers wisten te drukken.

Muzikaal laat Taking Tiger Mountain zich kenmerken door een merkwaardige combinatie van aanstekelijke melodieën en donkere onderlagen. De instrumentatie is rijk, met inventieve gitaarlijnen, gedurfde elektronische effecten en subtiele knipogen naar aanstekelijke pop. Dit zorgt voor een toegankelijk geluid met voldoende scherpte en experiment voor de liefhebbers van alternatieve muziek.

Enkele tracks die op deze CD te vinden zijn geven een goed beeld van de diversiteit en kwaliteit van het album. 'Burning Airlines Give You So Much More' opent het album energiek en zet direct de toon met een pakkende melodie en surrealistische tekst. 'Third Uncle' is een van de bekendste nummers van de plaat en wordt vaak geroemd om zijn repetitieve, opzwepende gitaarspel en zijn invloed op de vroege postpunk. Een andere opvallende track is 'China My China', dat zich onderscheidt door zijn onverwachte tempowisselingen en experimentele gitaarintermezzo’s, waardoor het nummer een verrassende wending krijgt.

Taking Tiger Mountain (By Strategy) wordt door critici gezien als een van Eno’s meest uitgewerkte en toegankelijke albums uit zijn vroege periode. Het combineert aanstekelijke poppy structuren met een avontuurlijke, soms ontoegankelijke onderstroom, wat het album geschikt maakt voor een breed publiek dat openstaat voor innovatieve popmuziek. Het album heeft in de jaren erna een bijna legendarische status verworven en geldt als sleutelwerk binnen het oeuvre van Eno, vlak voordat hij definitief zijn overstap naar de ambientmuziek zou maken.