Boone & Foster - Smoky Mountain Favorites (CD)

Boone & Foster – Smoky Mountain Favorites is een bluegrassalbum dat de rijke traditie van de muziek uit de Appalachianregio viert. De plaat is een eerbetoon aan de in 2021 overleden gitarist Aaron 'Frosty' Foster en laat duidelijk horen hoe belangrijk de klassieke bluegrass en haar grote namen zijn geweest voor de makers. Troy Boone speelt mandoline en verzorgt zang, terwijl Foster naast gitaar ook vocale bijdragen levert. De muzikanten presenteren op dit album een respectvolle interpretatie van bekende en gekoesterde bluegrasstracks, ingespeeld met gevoel voor traditie en ambacht.

Het album verscheen op cd in 2023. Met in totaal elf nummers en een speelduur van ruim een half uur blijft het trouw aan de wortels van het genre. De liedselectie omvat composities van grootheden als Bill Monroe, Lester Flatt en Ralph Stanley. Hierdoor wordt een breed palet aan bluegrassklassiekers voor het voetlicht gebracht, doorspekt van virtuoos mandolinespel, akoestische gitaren en de typerende samenzang die zo kenmerkend is voor deze muziekstijl.

Onder de tracks bevinden zich onder andere het opzwepende 'Uncle Pen', oorspronkelijk geschreven door Bill Monroe, dat met veel enthousiasme wordt gebracht en meteen het vakmanschap van het duo laat horen. Ook het door kenners geliefde 'Fox on the Run', bekend geworden door The Country Gentlemen, is te vinden op deze plaat en geeft goed weer hoe het duo klassieke bluegrass met hun eigen signatuur weet te benaderen. Een derde noemenswaardige track is 'Rank Stranger', een traditioneel nummer dat vaak geassocieerd wordt met Ralph Stanley, en dat op dit album met passende ingetogenheid wordt uitgevoerd.

Smoky Mountain Favorites onderscheidt zich door een bewuste keuze voor tijdloze nummers en een productie die de luisteraar het gevoel geeft bij een intiem optreden aanwezig te zijn. Het album is diep geworteld in traditie maar klinkt tegelijkertijd fris en persoonlijk, mede dankzij het duidelijke plezier en de toewijding van Boone & Foster. Het vormt daarmee zowel een eerbetoon aan de muzikale erfenis van bluegrass als een weerspiegeling van de liefde van de makers voor deze stijl.