Bone Bells

Bone Bells is het derde duoalbum van de Zwitserse pianiste Sylvie Courvoisier en de Amerikaanse gitariste Mary Halvorson, uitgebracht op CD in 2025. Het album bevindt zich in het genre van de eigentijdse jazz en avant-jazz, met evidente invloeden vanuit de klassieke muziek. Het duo staat bekend om hun vernieuwende benadering van het piano-gitaarduo, waarin sterke compositie hand in hand gaat met complexe improvisatie.

De openingstrack, Bone Bells, zet direct de toon met een duister en gelaagd muzikaal verhaal. Het stuk beweegt zich langzaam en melancholisch, waarbij Courvoisier’s pianospel een belangrijke leidende rol krijgt. Halvorson’s gitaar werkt aanvankelijk subtiel aanvullend, maar verschuift in het verloop van het nummer naar meer improvisatie en een open structuur. De muzikale interactie tussen beide artiesten is door het hele album heen intens en uitgesproken; het is een voortdurend speelse dialoog waarin klank en ritme elkaar uitdagen en aanvullen.

Een ander opvallend nummer is Esmeralda. Dit stuk ontleent zijn naam aan een sculptuur van de Nederlandse kunstenaar Cornelis Zitman en is ritmisch uitdagend. Het begint met een dynamische, gestippelde beweging, waarna het omslaat in een meer introspectieve en harmonieuze sfeer. Courvoisier voert hier het tempo op met speelse melodieën, terwijl Halvorson’s gitaarpartij het geheel fragiel en eigenzinnig houdt. Het stuk grijpt moeiteloos terug naar elementen van zowel klassieke als experimentele muziek, wat kenmerkend is voor het album.

Beclouded, gecomponeerd door Halvorson, is typerend voor haar stijl en contrast met die van Courvoisier. Op dit nummer weeft ze eigenzinnige gitaarpatronen door voorwaarts bewegende, geprepareerde pianolijnen, wat resulteert in een grillige, bijna meditatieve sfeer. Het nummer weet beelden op te roepen van mistige herfstmiddagen, waarbij de subtiele interactie een blijvende indruk achterlaat.

De stukken op Bone Bells zijn niet alleen het resultaat van gezamenlijke compositie, maar ook van diepgaande muzikale communicatie. Elk nummer presenteert een eigen stemming binnen de jazz-conventies, waarbij nieuw terrein wordt verkend en onverwachte klanken worden opgezocht. Courvoisier’s pianospel kenmerkt zich door spectaculair gebruik van het hele instrument: van percussieve klanken en chromatische clusters tot melodieuze en harmonische passages. Halvorson voegt met haar gitaarspel een eigenzinnige, soms vervreemdende laag toe, waarin echo’s en detuned effecten regelmatig een rol spelen.

Bone Bells is een album dat de grenzen van het klassieke duoformaat durft te verleggen. Het is avontuurlijk, rijk aan textuur en gelaagd in emotie. De muziek vraagt om aandachtig luisteren en onthult bij elke luisterbeurt nieuwe details en verrassingen. Hiermee bevestigen Courvoisier en Halvorson hun reputatie als vernieuwers binnen de moderne jazz.