Black Moon

Black Moon is het achtste studioalbum van de Engelse progressieve rockband Emerson, Lake & Palmer, uitgebracht in 1992 als hun eerste album in veertien jaar, na een breuk in 1979 en een comeback in de jaren negentig. Het album, dat wordt ingedeeld in de genres symfonische prog en progressieve rock, laat de klassieke bezetting horen met Keith Emerson op toetsen, waaronder Hammond C-3, Yamaha GX-1 en Moog-synthesizers, Greg Lake op zang, gitaar, bas en mondharmonica, en Carl Palmer op drums en percussie. De productie putte uit eerdere sessies en combineerde ingewikkelde arrangementen met een gitaargeoriënteerde sound die de kenmerkende virtuositeit en klassieke invloeden van de band weerspiegelde.

Deze dubbel-cd-editie, die later in 2017 werd geremasterd, breidt het origineel uit met bonusmateriaal uit de studio en live-opnames uit de Royal Albert Hall, waardoor fans een uitgebreid overzicht krijgen. Met een speelduur van ongeveer 49 minuten voor het hoofdalbum blies Black Moon het geluid van ELP nieuw leven in te midden van een heropleving van de progrock, en trok het de aandacht door de gepolijste uitvoering en knipogen naar hun legendarische catalogus.