Ben Webster & Coleman Hawkins - Coleman Hawkins Encounters Ben Webster (LP) (Acoustic Sounds)

Coleman Hawkins & Ben Webster - Coleman Hawkins Encounters Ben Webster is een iconisch jazzalbum waarop twee van de grootste tenorsaxofonisten uit de jazzgeschiedenis samenwerken. Dit meesterwerk verscheen als lp in het jaar waarin jazz zijn gouden periode beleefde. Het album werd opgenomen met een intieme bezetting, waarbij Oscar Peterson op piano, Herb Ellis op gitaar, Ray Brown op contrabas en Alvin Stoller op drums de ritmesectie vormen. De productie stond onder leiding van Norman Granz, een sleutelfiguur binnen het jazzlabel Verve.

Het genre van dit album is pure jazz, met een sterke nadruk op swing, ballads en een ontspannen, lyrische sfeer. Het kenmerkt zich door de unieke samensmelting van twee verschillende tenorstijlen: Hawkins’ robuuste, soms krachtige en gruizige toon tegenover de soepelere, meer lyrische benadering van Webster. Juist die combinatie zorgt voor een bijzondere chemie; de muzikanten geven elkaar de ruimte, dagen elkaar uit en ondersteunen elkaar, waardoor iedere track een eigen verhaal vertelt en het vakmanschap van beide saxofonisten maximaal tot zijn recht komt.

Het album bevat uitsluitend standards, maar deze versies onderscheiden zich door hun emotie, dynamiek en interactie. Een aantal van de meest opvallende tracks is 'Blues for Yolande', waarin de saxofonisten een muzikaal gesprek voeren en Hawkins uitblinkt met een vurige solo, terwijl Webster subtiel antwoord geeft met een bijna weemoedig geluid. Het nummer 'It Never Entered My Mind' laat de gevoelige kant van beide solisten horen; hun melodische lijnen zijn warm, bedachtzaam en ademen melancholie. 'You’d Be So Nice to Come Home To' is misschien wel het meest uitgesproken uptempo stuk van de plaat, met een aanstekelijke swing en een voortstuwende groove waarin de Oscar Peterson Trio de ideale begeleiding biedt. Ook de ballad 'Prisoner of Love' verdient speciale vermelding vanwege de intense lyriek en sfeer.

De sfeer van het album is gevoelig, ontspannen en doordrenkt van vakmanschap, wat typerend is voor deze periode van de jazz en voor de betrokken musici. Het samenspel is voorbeeldig: beide saxofonisten respecteren elkaars ruimte en vullen elkaar intuïtief aan. Echt opmerkelijk is de balans tussen strijd en harmonie, waarbij momenten van virtuoos ‘battlen’ moeiteloos omslaan in ingetogen samenspel.

Coleman Hawkins Encounters Ben Webster wordt beschouwd als een van de hoogtepunten uit het late oeuvre van beide saxofonisten, maar ook als een essentieel album binnen het Verve-label en de geschiedenis van de jazz als geheel. De lp staat symbool voor de kracht van samenwerking en het tijdloze karakter van standards wanneer deze worden vertolkt door musici van het hoogste niveau. Tot op de dag van vandaag inspireert het album zowel door zijn historische belang als zijn pure muzikale schoonheid.