Barry Can't Swim - Loner (LP)

Loner is het tweede studioalbum van de Schotse producer Barry Can't Swim, het alter ego van Joshua Mainnie, uitgebracht als LP in 2025. Het album is stevig geworteld in de elektronische muziek, waarbij dance en house de basis vormen, maar er wordt ook geëxperimenteerd met elementen uit trip-hop, trance en zelfs soul. Barry Can't Swim, vooral bekend om zijn energieke en introspectieve aanpak, gebruikt op Loner herhalende vocale loops en warm klinkende melodieën om sfeervolle, emotioneel geladen tracks te creëren.

Het album is sterk persoonlijk en dient als een verslag van Mainnie’s ervaringen in het afgelopen jaar: zijn snelle opkomst als artiest bracht roem en tourdrukte, en het album reflecteert op de scheiding tussen zijn publieke identiteit en zijn eigen leven. Loner voelt niet als een afstandelijke of geautomatiseerde danceplaat, maar als een authentieke expressie van een artiest die door verandering zoekt naar verbinding. Mainnie wist zijn introspectie te verankeren in een aanstekelijke vreugde, een kenmerk dat door het hele album te horen is.

De openingstrack, 'The Person You’d Like to Be', zet meteen de toon met een combinatie van spoken word en sireneachtige synths, en geeft het gevoel van soul-searching weer. Een andere opvallende track is 'Different', waarin glitchy productie en gesamplede vocalen samenkomen tot een energieke, club-georiënteerde sound die inmiddels geliefd is bij zijn fans. Verder springt 'Kimpton' eruit, een samenwerking met London producer O’Flynn: deze track straalt een upbeat vibe uit en leunt zowel op dance als op een speelse melodische aanpak.

Loner bestaat uit twaalf zorgvuldig opgebouwde tracks. De afsluiter 'Wandering Mt. Moon' verschilt qua sfeer: hier kiest Barry Can't Swim voor een filmische, contemplatieve benadering, ondersteund door aangrijpende strijkers die een gevoel van stille verkenning oproepen. Door het album heen wisselt Barry Can't Swim tussen uitbundige, dansbare anthems en introspectieve, nostalgische passages, waardoor Loner aanvoelt als een gebalanceerde reis tussen feest en bezinning.

Het album werd goed ontvangen in zowel de mainstream als de elektronische scene, met sterke posities in de hitlijsten en waardering voor de artistieke groei van Barry Can't Swim. Loner laat zien dat Mainnie’s signatuur – warme melodieën, dansbare beats en knap geknipte vocalen – ook op lp-formaat moeiteloos overeind blijft en uitnodigt tot beweging én reflectie.