Barney Childs - Barney Childs: Heaven To Clear When Day Did Close (CD)

Barney Childs (1926-2000) is wellicht het meest bekend om zijn vernieuwende partituren waarin onbepaaldheid en improvisatie worden verweven met traditionele muzikale structuren en notaties. Eclectisch van aard, verkenden Childs' composities vrijelijk verschillende wegen van muzikaal denken en haalden inspiratie uit vele bronnen, waaronder traditionele westerse concertmuziek (vooral die van componisten als Hindemith, Ives, Ruggles en Copland), de open vorm werken van John Cage, en jazz van alle periodes en stijlen.

De composities van Childs hebben meestal wonderlijke eigenzinnige aspecten, in plaats van het dictaat van een systeem of een gevestigde stijl te volgen. Hij zei: 'Om muziek te maken maak ik keuzes, zoals wij allemaal doen, maar ik kan niet aannemen dat muziek een doctrine moet bewijzen, en ik kan muziek niet louter accepteren als een hoorbaar gemaakt proces. Ik kies wat er gebeurt eenvoudigweg omdat het me het juiste lijkt om te laten gebeuren, en op geen enkele andere manier.'

De stukken kunnen dus niet gemakkelijk worden geanalyseerd, en in feite verwerpt hij het idee dat de waarde van een werk kan of moet worden bepaald door de vraag of het resulterende werk al dan niet in staat is tot een briljante analyse.

Zijn stukken spelen bewust met de verwachtingen van de luisteraar, waarbij het vertrouwde voortdurend in evenwicht wordt gebracht met het onverwachte, zodat de luisteraar 'anticipeert op wat er gaat gebeuren: de toekomst wordt gedefinieerd en gekwalificeerd, voor zover we die kunnen definiëren, door verwachting en anticipatie, en deze wordt voortdurend vervuld of verrast.'

Dit is precies wat een stuk van Childs doet werken: de wisselwerking tussen wat verwacht wordt en wat niet. Deze opname is een eerbetoon aan Childs door enkele van zijn goede vrienden, uitgevoerd en geproduceerd als een werk van liefde.