Audun Kleive - [Tweakism] (CD)

De Noorse meester-drummer Audun Kleive keert terug naar Jazzland Recordings met zijn eerste soloalbum sinds 'Release' uit 2012. Waar dit album voornamelijk een atmosferisch album was dat het gebruik van de elektronische wave-drum verkende, met af en toe een uitstapje naar beat-gedreven materiaal, is 'Tweakism' een terugkeer naar de hoekige experimenten van zijn 'Generator X'-project, maar deze keer doet hij dat volledig solo.
De opener van het album, 'Force de Trois', bepaalt de sfeer van het album en kan waarschijnlijk worden geclassificeerd als een van de meest krankzinnige walsen ooit gemaakt, die gedurende de ruim 7 minuten meedogenloos voortdendert en een zich ontwikkelende lappendeken van geluiden en grillige sferen creëert. 'Procession' volgt met een gedeconstrueerde retrofuturistische fanfare, terwijl 'Three Movements' minimale percussieve elementen gebruikt om een texturale soundscape van skeletachtige schoonheid te creëren. 'Nikola T' borrelt als een sonisch schilderij van het laboratorium van zijn naamgenoot, zowel grillig als consistent in zijn benadering. 'Twerk' voert de beat weer eens op, met gelaagde drumtracks en gehuil en gegrom
samen met huilende en grommende synthesizers. 'Zeit' knettert van het gekamde klokkenspel en de ijzige drones, wat waarschijnlijk Kleive's meest intieme omgang met 'ambient' muziek tot nu toe is, hoewel met het donkerdere randje dat je zou verwachten. 'Dodgy Plonk Jr.' brengt de drums terug en zoals de titel al suggereert, bevestigt het ook Kleive's off-kilter humor, waardoor we de ultieme bad acid video game soundtrack krijgen. Het album sluit af met 'Universal Dancer', een gestaag opbouwend stuk dat beweegt als zowel een roofdier als een prooi, die tijdens de achtervolging van rol wisselen.
Kleive is een van de meest gerespecteerde jazzdrummers in de Noorse scene en heeft in zijn hele carrière op (bijna letterlijk) ontelbare platen gespeeld. Maar in zijn solo-incarnatie toont zijn wil om te verkennen een muzikant die zich niet laat vangen door labels of verwachtingen. Hij bouwt muzikale structuren op uit onwaarschijnlijke elementen in unieke vormen, waarbij hij opzettelijk en vakkundig clichés en voor de hand liggende herhalingen vermijdt. Er zijn maar weinig artiesten die zo vastbesloten zijn om niets anders dan zichzelf te zijn.