Anna Clemente & Susanna Piolanti - Burney: Sonatas For Four Hands (CD)

Hier is een uitgave van zeldzaam repertoire dat zeker intrigeert en verrukt bij iedereen met meer dan een oppervlakkige belangstelling voor de 18e-eeuwse muziekcultuur. De Engelse geleerde, musicus en verstokte reiziger, waarnemer en verzamelaar Charles Burney staat om veel dingen bekend - een verfijnde smaak, een gevat verstand en een uitgebreid adresboek zijn daar de voornaamste van - maar zijn eigen composities hebben tot nu toe bijna geen aandacht gekregen.

Burney's dagboeken zijn zeer onderhoudende lectuur. Men kan er genieten van levendige verslagen van muzikale kringen en activiteiten in Italiaanse, Duitse, Nederlandse, Franse en Engelse steden, en er wordt melding gemaakt van Händel, Metastasio, Sammartini, Mozart, C.P.E. Bach en vele anderen. Burney's muzikale persoonlijkheid was echter dieper en complexer dan het lezen van zijn dagboeken zou doen vermoeden. Hij was namelijk niet alleen een "musicoloog", maar ook een praktiserend musicus, actief als componist, professioneel organist, klavecinist en violist.

Burney's encyclopedische kennis en brede sympathie komen duidelijk naar voren in de twee delen van de Four Sonatas or Duets for two performers on one Pianoforte or Harpsichord, die hij in 1777 op eigen kosten in Londen publiceerde. In feite was de nieuwigheid van de sonates een commercieel slimme beslissing, want hoewel ze in essentie voor solo piano zijn geconcipieerd, was er in die tijd geen andere gepubliceerde muziek voor de steeds populairder wordende vorm van duetmuziek op één klavier.

Elke sonate bestaat uit twee delen: een langzame en expressieve inleiding leidt tot een levendig Allegro, hoewel de tweede sonate van het tweede deel deze volgorde omkeert, en de laatste sonate begint met een uitvoerig Andantino dat het afsluitende Rondo overschaduwt. Burney maakte ook gebruik van de dynamische mogelijkheden van de hamermechanische instrumenten die geleidelijk het klavecimbel verdrongen; Anna Clemente & Susanna Piolanti voeren de sonates uit op een vierkante, Engelse fortepiano uit 1800: het boekje bevat zowel foto's van het instrument als een waardevolle inleiding tot Burney als componist.