Angelo Gillo - Lhoyer: Complete Guitar Duos (5 CD)

Een opmerkelijke primeur op plaat, en weer een waardevolle aanvulling op de ongeëvenaarde bibliotheek van gitaarmuziek door de eeuwen heen van Brilliant Classics.
Antoine De Lhoyer, een van de belangrijkste componisten van gitaarduo's in het begin van de 19e eeuw, werd in september 1768 geboren in Clermont-Ferrand. Zijn muzikale talenten manifesteerden zich al vroeg en hij volgde een opleiding in Parijs. Zijn leraar Vidal roemde hem als 'de beste gitarist van Europa'. Op 20-jarige leeftijd begon de Lhoyer echter aan een militaire carrière als lid van de King's Guards, kort voor de Franse Revolutie. Het leven in Frankrijk werd al snel onaangenaam voor iemand met zijn loyaliteiten en hij verliet Frankrijk in allerijl en vestigde zich uiteindelijk in Hamburg, waar zijn composities voor het eerst werden gepubliceerd rond de eeuwwisseling van de 19e eeuw.
De Lhoyer's reizen waren nog lang niet voorbij en in de daaropvolgende decennia ging hij werken als muziekleraar en uitvoerend musicus in Sint Petersburg, Parijs, Corsica, Aix-en-Provence en Alger, de nieuwe hoofdstad van de Franse kolonie in Noord-Afrika. Uiteindelijk keerde hij terug naar de Franse hoofdstad, waar hij in 1852 op 84-jarige leeftijd overleed.

De bestaande duo's op dit album zijn gecomponeerd tussen 1814 en 1826, en ze vormen een substantieel deel van zijn totale productie. Je zou verwachten dat de stijl van zijn muziek de levendige, kosmopolitische aard van zijn carrière weerspiegelt, en dat doen ze ook, vaak gegoten in drie- en vierdelige sonatevormen met pittoreske interpolaties zoals het 'jacht'-deel van Op.35 nr.2 en de sierlijke Sicilienne van Op.35 nr.5. De achtdelige Fantasie Concertante Op.33 is als een Mozartiaanse serenade, met een prachtig vloeiend Andante con variazioni direct opgevolgd door een kort maar rustig Adagio.
Er zijn twee sets van 12 walsen in een veel lichtere trant, zoals Schuberts verzamelingen dansen, en een set van zes tweedelige en onverminderd elegante Serenades Op.36. Lhoyer had een buitengewone gave voor zangerige melodieën en zijn langzame delen lijken vaak op liederen zonder woorden. Sommige daarvan, zoals de Adagio's van Op.31 No.1 en Op.33, behoren tot de mooiste en meest stralende muziek die in de 19e eeuw voor de gitaar is geschreven.