Andrius Puskunigis - Handel: Oboe Concertos (CD)

Dit album is gewijd aan Händels concertante muziek voor hobo solo, waarvan slechts enkele concerti bewaard zijn gebleven. Hij was bijzonder dol op het instrument en gaf er veel soli aan in zijn oratoria, opera's, concerti grossi en sonates. Naar verluidt zou hij zelfs over zijn vroege hobowerken hebben gezegd: 'Ik schreef in die tijd als de D-v [Duivel], maar voornamelijk voor de hobo, die mijn favoriete instrument was'

Zijn ongeveer 20 concerten voor solo-instrument zijn voornamelijk voor het orgel en omvatten slechts één vioolconcert en drie hoboconcerten (HWV 301, 302a en 287). Het laatste, hier afgebeeld, is het bekendst, omdat het ook voor andere instrumenten is getranscribeerd.

Nog andere concerti voor hobo zijn aan Händel toegeschreven door de musicologen Fritz Stein en Fulvio & Sandro Caldini: één in Es groot en twee andere, beide hier in wereldpremière opgenomen, in C klein.

De 6 Concerti grossi Op.3 vormen de eerste gedrukte verzameling van Händels orkestcomposities. Vroeger bekend als de 'hoboconcerten', werd het volume gepubliceerd door John Walsh in 1734 - niet noodzakelijk op initiatief van de componist zelf - uit een verscheidenheid van stukken gecomponeerd over een periode van ongeveer 20 jaar. De orkestratie in de uitgave van Walsh is bijzonder weinig overtuigend, met talrijke octaafverdubbelingen en een vrijwel volledige afwezigheid van elementen die typisch zijn voor de concertante stijl. Vincent Bernhardt heeft daarom een nieuwe instrumentatie voorgesteld, georganiseerd volgens het principe van dialoog tussen groepen dat de concertante taal van deze periode kenmerkt. Een geïmproviseerd theorbe-voorspel gaat aan het werk vooraf.

Om het hoborepertoire van Händel uit te breiden, hebben de kunstenaars twee concerti voor hobo en hobo d'amore gemaakt uit acht geselecteerde delen die hoofdzakelijk zijn gebaseerd op castrato-aria's uit de opera's, een praktijk die aansluit bij de pasticcios die in Händels tijd werden gecreëerd.