Andrew Hill - Black Fire (LP) (Tone Poet Series)

Black Fire van Andrew Hill is een album binnen het genre post-bop jazz en wordt vaak beschouwd als een van de opvallende Blue Note LP’s uit de jaren zestig. Dit album verscheen in de bekende Tone Poet-serie, die zich richt op zorgvuldig heruitgegeven jazzklassiekers op vinyl. Black Fire is tegelijk vooruitstrevend en persoonlijk; het album markeert Andrew Hill’s ontwikkeling tot een eigenzinnig en origineel jazzcomponist en pianist.

De muziek op Black Fire is energiek, ritmisch complex en harmonisch vernieuwend, maar heeft tegelijkertijd een tijdloos swingend karakter. De pianowerken van Hill worden gekenmerkt door een inventieve aanpak, met scherpe melodieën en onverwachte structuren die verwijzen naar Thelonious Monk, een duidelijke inspiratiebron, zonder diens stijl simpelweg te imiteren. Hill’s benadering zoekt de grenzen van melodie, harmonie en ritme op, en levert muziek af die cerebraal en intuïtief tegelijk klinkt. Wat het album bijzonder maakt, is de manier waarop Hill’s composities niet breken met het verleden van de jazz, maar juist voortbouwen op bestaande tradities en ze omvormen tot iets unieks.

De bezetting op deze plaat draagt in sterke mate bij aan het karakter van het album. Pianist Andrew Hill krijgt onder meer ondersteuning van saxofonist Joe Henderson, bassist Richard Davis en drummer Roy Haynes. Vooral Haynes valt op door zijn buitengewoon flexibele en expressieve spel, dat moeiteloos past binnen de vooruitstrevende sfeer van Hill’s composities. De samenwerking tussen de muzikanten is intens: iedereen is integraal onderdeel van het geheel, waardoor Black Fire klinkt als een groepsprestatie in plaats van alleen een project onder leiding van Hill.

Op het album staan uitsluitend eigen composities van Andrew Hill. Enkele kenmerkende tracks zijn het titelstuk Black Fire, dat direct opvalt door de spannende ritmiek en het eigenzinnige melodische materiaal. Een andere opvallende track is Subterfuge, een charmant en ongebruikelijk walsachtig stuk. Daarnaast bevat Black Fire onder meer McNeil Island, een compositie die bekendstaat om zijn humoristische en lichtironische ondertoon. Elke compositie heeft een eigen sfeer en draagt bij aan de opmerkelijk coherente, maar veelzijdige klankwereld van het album.

Black Fire werd uitgebracht in het begin van de jaren zestig en wordt algemeen gezien als een belangrijk album binnen het post-bop genre. Het album is na al die jaren nog springlevend en inspireert nog steeds luisteraars die op zoek zijn naar vernieuwende, diepgaande jazzmuziek. Met de recente uitgave op het Tone Poet-label krijgt het album opnieuw de aandacht die het verdient, in een uitmuntende geluidskwaliteit die volledig recht doet aan de originele opnames.