Andrew Gabbard - Cedar City Sweetheart (LP)

Cedar City Sweetheart is het tweede soloalbum van Andrew Gabbard, bekend als vaste tourgitarist van The Black Keys en als voormalig lid van The Buffalo Killers en Thee Shams. Dit album werd uitgebracht op LP in 2023 en laat een duidelijke verschuiving horen richting het countrygenre, terwijl Gabbard trouw blijft aan zijn liefde voor klassieke rock en westcoast-invloeden.

Het album is doordrenkt met een sfeer die doet denken aan de zogenaamde 'cosmic country' van eind jaren zestig en begin jaren zeventig. Denk aan de klankkleuren van The Byrds en The Flying Burrito Brothers, gecombineerd met lichte psychedelica en een knipoog naar de westkustharmonieën. Hoewel Gabbard op zijn vorige plaat Homemade alle instrumenten zelf inspeelde, werkte hij voor Cedar City Sweetheart samen met lokale muzikanten, wat bijdraagt aan een rijker en gepolijster geheel. De opnames zijn weliswaar op een eenvoudige manier gestart, met minimale apparatuur, maar het eindresultaat klinkt fris en doordacht, waarbij het plezier duidelijk hoorbaar is.

De liedjes op het album zijn eenvoudig en direct, met teksten waarin Gabbards humor en persoonlijke herinneringen doorklinken. De nummers zijn niet alleen een ode aan zijn muzikale helden, maar vormen tegelijk een authentiek verlengstuk van zijn eigen werk. Tracks als Cloud of Smoke, Lonesome Psychedelic Cowboy en Get Blue springen eruit en illustreren de variatie binnen het album: van ingetogen momenten tot meer uitbundige countryrock. Elk nummer heeft een eigen karakter, maar samen vormen ze een coherent en aanstekelijk geheel.

Cedar City Sweetheart is een luchtig en toegankelijk album geworden, waarbij de traditionele country-sound op creatieve wijze wordt verweven met rockinvloeden en vintage vibes. Het resultaat is een plaat die zowel oudere countryliefhebbers als fans van moderne americana zal aanspreken. Gabbard bewijst met deze release zijn veelzijdigheid als songwriter en muzikant en levert een sympathiek eerbetoon aan zijn muzikale wortels, zonder daarbij in retro-nostalgie te vervallen.