Allennig IV

Het laatste weeralarm dateert van weken geleden, ijs verdween als sneeuw voor de zon. Sneeuwklokjes kondigen steeds minder voorzichtig de lente aan. Uitgerekend in deze periode is Daniël Lohues (Emmen, 1971) toe aan de herfst: Allennig IV is een formidabel besluit van zijn 'vier jaargetijden'.

Herfst. Harfst zeggen ze in het Nedersaksisch. Dat lijkt dan weer op het Anglosaksische harvest, wat oogst betekent. "Met Allennig IV is er een cirkel rond", zegt Lohues. "Hier zit alles in wat ik heb geleerd over muziek maken. En over in het theater staan. Mensen verstaan alles letterlijk, dat ben ik heel fijn gaan vinden. De boodschap, weet je wel. Ik ben troubadour. Het gaat om de verhalen."

De Allennig-oogst is met 65 uitgebrachte liedjes veel rijker dan Lohues ooit had kunnen denken. Om nog maar te zwijgen van uitverkochte tournees en unaniem lovende kritieken. In Allennig IV komen de ganzen terug uit noordelijker streken, zijn de gewassen van het land. Thuis, bij de vlammen in de open haard, klinken zijn nieuwe, sfeervolle songs. Als Lohues ze bezingt, klinken zelfs de grootste thema's behapbaar. Tegelijkertijd ziet hij het buitengewone van de dagelijkse dingen. Hij brengt troost, ontroert, stemt tot nadenken en laat lachen.

Allennig III behandelde de zomer, maar - in de woorden van Lohues - het was geen zomer van softijs en geschaterlach. Ook Allennig IV is subtiel en veelzijdig. Warme herfsttinten overheersen de kilte van een gure herfstdag. En is het eens andersom, zoals in openingsnummer Mistig, kaold & stille, dan nog ziet Lohues duuzend soorten gries: een prachtig soort van triest.

De serie begon ooit uit nieuwschierigheid. Net als andere grote songwriters - Carol King, Randy Newman, zelfs Bruce Springsteen - wilde Daniel Lohues ervaren hoe het is om alleen op het podium te staan. Spelen, spelen, spelen. Klein en intiem, zonder technische foefjes. Allennig. "Natuurlijk kun je achteraf nog aan alle knoppen draaien. Maar daar gaat het niet om", zegt hij over zijn albums. "In zijn vorm is dit juist perfectie. Zoals een eettafel mooi kan zijn zonder dat 'ie compleet geschuurd en gelakt is."