Alessandro Stradella Consort, Estévan Velardi - Scarlatti: Il Dolore Di Maria Vergine (2 CD)

Il Dolore di Maria Vergine is een vastenoratorium in de Italiaanse traditie van sacrale opera's en wordt algemeen beschouwd als het meesterwerk bij uitstek in het genre van Alessandro Scarlatti. Het bestaat uit twee lange delen en kent rollen toe aan de Maagd Maria, Johannes, Nicodemus en een hogepriester genaamd Onìa. De uitdaging die de componist en zijn anonieme librettist begin 1717 aangingen, was om met slechts vier personages het drama van de Passie doeltreffend over te brengen, waarbij Bach zich verplaatst van de gevangenneming van Jezus in Gethsemane, naar zijn verhoor door Pilatus, zijn geseling en doornenkroning, zijn reis naar Golgotha en zijn kruisiging en dood.

Als een van de meest vooraanstaande geleerden van Scarlatti's muziek, is Estévan Velardi van mening dat dit werk zelfs naast de Passionen van Bach kan staan, vanwege de ernstige intensiteit, de nobel volgehouden vorm en de genereuze verscheidenheid van expressie. Velardi produceerde de gezaghebbende kritische editie van de partituur; met het Alessandro Stradella Consort heeft hij "een indrukwekkend brede discografie opgebouwd van ten onrechte verwaarloosde Italiaanse barokmeesters," zoals Gramophone in 2010 opmerkte bij de bespreking van een latere Brilliant Classics cd van Scarlatti's San Filippo Neri (BC94037).

Opgenomen in 2001 en voor het eerst uitgebracht door Bongiovanni, werd deze opname van Il dolore di Maria Vergine verwelkomd door het Italiaanse Musica magazine met een klinkende goedkeuring van de deugden: 'Het orkest is nauwkeurig, en in volledige sympathie met het Scarlatti idioom; uitmuntend onder de instrumentale solisten zijn de trompettist Gabriele Cassone, de violist Fabrizio Cipriani en de leden van de opmerkelijk rijke continuo sectie. Alle vocale solisten geven een goed verslag van zichzelf: Rosita Frisani's Maria is altijd geconcentreerd en betrokken bij het drama; Gianluca Belfiori Doro zingt als Nicodemus met een ongekunstelde countertenorstem, rijk aan nuance; Anna Chierichetti combineert een zekere techniek met een oprechte expressie, evenals Mario Checchetti, die de vele facetten van de complexe rol van Onìa weet te vatten