Alessandro Simonetto - Paradies: Complete Sonatas For Harpsichord (2 CD)

Pietro Domenico Paradies (1710-1792) was een in Napels geboren klavecinist, leraar en componist die het grootste deel van zijn carrière in Londen woonde. Zijn eigen productie was aanzienlijk, waarvan veel in manuscript bewaard is gebleven in het Fitzwilliam Museum in Cambridge. Een sprankelende Toccata kwam op het repertoire van pianisten in het begin van de 20e eeuw zoals Dame Myra Hess en kreeg een paar opnames en arrangementen in 'Hooked on Classics' stijl, maar zijn verzameling van 12 sonates (waarvan de Toccata de finale is van de zesde) blijft relatief obscuur.

Gepubliceerd in Londen in 1754, wonnen de sonates al snel bewondering bij zowel professionele als amateur-musici. In december 1774 schreef Leopold Mozart, op een van zijn concertreizen met Wolfgang, naar huis in Salzburg dat 'Nannerl zeer ijverig het klavier moest oefenen, vooral de sonates van Paradisi en Bach' Zonder de grandeur of de onvoorspelbare inventiviteit van vergelijkbare werken van bijvoorbeeld CPE Bach te evenaren, bezitten de sonates toch kenmerken die hen onderscheiden van de meeste van hun tijdgenoten.

Alle 12 zijn gegoten in twee delen, met zowel langzame als snelle finales: in dit opzicht lijken ze meer op het vroegere Scarlattiaanse genre dan op de klassieke norm van een drie- of vierdelige sonate. Toch schrijft Paradies met een aantrekkelijke mix van barokke en klassieke stijlen, een rijk en expressief harmonisch vocabulaire en een originele greep op de vorm, vooral in de eerste delen. De briljante, Scarlattiaanse figuratie, texturen, ritmische vitaliteit, en het gebrek aan technische moeilijkheid in relatie tot laatbarokke contrapuntische muziek zijn waarschijnlijk de sleutel tot de blijvende populariteit van de Toccata, maar deze kwaliteiten zijn ook terug te vinden in de hele collectie.

In zijn albums voor Brilliant Classics heeft Alessandro Simonetto zich gespecialiseerd in te weinig opgenomen klavecimbelmuziek uit deze artistiek kwikzilveren laatbarok. Zijn set van de negen suites van Pieter Bustijn (94187) werd door MusicWeb aanbevolen als 'Koopje van de maand': 'een schijf die geen enkele liefhebber van barok- of klavecimbelmuziek in het algemeen mag missen: bijna tachtig minuten enorm aantrekkelijke, hoogdravende inventie, voortreffelijk vertolkt door Alessandro Simonetto' Zijn set van de 12 Suites van Johann Mattheson (95588) kreeg ook drie sterren in het Franse tijdschrift Diapason.

Pietro Domenico Paradies (1707-1791), ook bekend als Paradisi, werd geboren in Napoli. Hij was hoogstwaarschijnlijk een leerling van Nicola Porpora (1686-1768) en begon voornamelijk voor het theater te componeren. In 1746 verhuisde hij naar Londen, waar hij zich vestigde als leraar klavecimbel en zang.
Tegenwoordig berust zijn reputatie op een verzameling van twaalf klavecimbelsonates, hier gepresenteerd op de piano. Deze verzameling verscheen in 1754 bij de Londense uitgever John Johnson.
Alle sonates in de collectie bestaan uit twee contrasterende delen: het eerste langere en het tweede kortere, meestal in een gedeelde toonsoort. Allen dragen de invloed van zowel Alessandro Scarlatti (1660-1725) als Domenico Scarlatti (1685-1757) door hun structurele idioom, innovatieve klaviervirtuositeit en diverse harmonische excentriciteiten.
Gespeeld door Alessandro Simonetto, wiens eerdere opname voor Brilliant Classics met werken van Mattheson en Bustijn enthousiast werd ontvangen.