Alessandro Riccardi - Malipiero: Piano Works (CD)

Gian Francesco Malipiero (1882-1973) benaderde de piano met een gevoel van expressieve vrijheid, waarbij hij de conventies van pure virtuositeit vermeed en de voorkeur gaf aan een meer intieme en reflectieve taal. Zijn pianowerken variëren van lyrische miniaturen tot complexere werken, waarin invloeden te herkennen zijn van Italiaanse oude muziek tot de moderniteit van Debussy, Casella, Stravinsky en Scriabin.
Alessandro Riccardi heeft een reeks stukken geprogrammeerd die in de jaren 1900 en 1910 zijn geschreven. Ze roepen een creatief laboratorium op, waar harmonische experimenten en de zoektocht naar nieuwe expressieve vormen samengaan met een diep respect voor het verleden. De 6 Morceaux uit 1905 vertegenwoordigen de eerste uitdrukking van Malipiero's compositorische persoonlijkheid, waar modale invloeden kruisen met laat 19e-eeuwse trends.
De Tre danze antiche, gepubliceerd in 1910, vertegenwoordigen Malipiero's ijverige antiquaar, de herlezer en transcribent van zijn 17e-eeuwse voorvaderen zoals Monteverdi en Gabrieli. Het kwartet Preludi autunnali werd gecomponeerd in Venetië in september 1914 en was de voorbode van een periode van 'eeuwigdurende tragedie' in de muziek van de componist, veroorzaakt door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog: 'Hun melancholie is misschien het effect van de net begonnen en nog niet gevoelde oorlog.'
Die effecten worden nog versterkt in Maschere che passano uit 1918, een kwintet van 10 minuten van schuine schetsen, met grote contrasten: mysterieus, gewelddadig, afstandelijk, Malipiero op zijn meest laat-Debussyaans. In 1920 schreef hij vervolgens een oprechte hommage aan Debussy, gevolgd door 'Drie Hommages', die de plechtigheid van hun titel ondermijnen door achtereenvolgens te worden opgedragen aan een papegaai, een olifant en 'een idioot'. Gedurende het album, dat Alessandro Riccardi's debuut op Piano Classics markeert, wordt de piano een instrument voor persoonlijke introspectie en sonische verkenning, terwijl hij een sterke band met de Italiaanse traditie behoudt en tegelijkertijd naar de toekomst kijkt.