Alessandro Deljavan - Bellafronte: Piano Sonatas, 12 Préludes (CD)

De Italiaanse componist Raffaelle Bellafronte, geboren in 1961, heeft een breed oeuvre opgebouwd in een modern tonaal idioom. Eerdere albums met concerten, gitaarmuziek en kamermuziek schetsen een portret van een levendige geest en een persoonlijke stem die grote dramatische gebaren en lyrische reflectie omarmt, de een even typisch 'Italiaans' in hun expressie als de ander.

De set van 12 Preludes opent met een magnifiek imposante evocatie van stilte, gekleurd door het soort bitterzoete harmonieën van Bartok en het gevoel voor muzikale ruimte dat met Messiaen wordt geassocieerd, en bouwt een verrassend complete klankwereld op binnen de korte tijdspanne van drie minuten. De overige preludes zijn niet minder ingenieus in hun economie van stemming en gebaar. Melancholie en uitzinnigheid wisselen elkaar af; glinsterende en asymmetrische ritmes staan lijnrecht tegenover langzame ostinate figuraties; dichte contrapuntische schriftuur wordt afgezet tegen bondige homofonie.

Bellafronte is zelf opgeleid als pianist, en hij componeert voor het volledige spectrum van de heroïsche en sensuele mogelijkheden van het instrument. Er is een bevredigende knerping in de harmonieën en een onmiddellijk waarneembare breedte van visie in de openingsparagrafen van de Sonata Prima Désaccord (2006), waar contrapuntische en stuwende ostinato schrijfwijzen de luisteraar door een meeslepend verhaal trekken dat langer aanvoelt dan de 12 minuten die het duurt.

Drie jaar later experimenteert de Tweede Sonate met een Haydneske binaire vorm van twee snelle delen - een nerveuze, scheve mars gevolgd door een gefrustreerde would-be fuga met een brutaal en macaber einde. De Derde Sonate (2014) is het meest substantiële stuk hier in zowel duur als ambitie, gelanceerd met een dynamiek die Bartók of Alkan waardig is. De snel-langzaam-snel vorm is oppervlakkig conventioneel, maar het omsluit een schat aan verrassende excursies die de tonale stabiliteit uitdagen en de luisteraar opnieuw in een pianistisch tumult werpen. De pianomuziek van Bellafronte, die een reeks gerenommeerde pianisten aantrok zoals Zlata Chochieva en Maria Argentiero, wordt hier met superieure zekerheid aangepakt door Alessandro Deljavan, zelf geen onbekende in de catalogi van Brilliant Classics en Piano Classics, met veelgeprezen albums van Chopin, Taneyev en Godard op zijn naam.