Alessandra Ammara - Debussy: Complete Piano Works, Vol. 2 (CD)

Het tweede deel van een Debussy-reeks die de aandacht trekt van kritische superlatieven en vergelijkingen trekt met Cortot en Gieseking.

In 2016 oogstte Alessandra Ammara veel lof met een album van Mendelssohn duetten met haar echtgenoot Roberto Prosseda. Het jaar daarop inspireerde haar Piano Classics-debuut van Debussy tot niet minder gloedvolle recensies. Het vervolg completeert op elegante wijze haar opnamen van de Préludes en Images met hun tweede delen, gekoppeld aan de meer onschuldige genoegens van de Suite Bergamasque.

Het album omspant dus Debussy's eerste en voorlaatste gepubliceerde pianocycli, want terwijl de Suite pas in 1905 in druk verscheen, werd ze al in 1890 gecomponeerd. Drie van de vier delen - een Prelude, Menuet en Passepied - roepen in hun titel de formele elegantie op van een barokke danssuite, maar het ongrijpbare karakter en de vrijheid van de muziek zijn meer te danken aan de poëzie van Verlaine, die de archaïsche term 'bergamasque' gebruikte in zijn gedicht Clair de lune, dat als derde deel van de Suite Debussy's enige grote hit werd.

Zowel in de Images als in de Préludes heeft Debussy de tweede delen (gecomponeerd in respectievelijk 1907 en 1912-13) voorzien van donkerder, somberder klankkleuren en hogere contrasten met wilde uitbarstingen en zelfs manische humor. De portretten van individuele personages en landschappen zijn scherper getekend, meer geladen met persoonlijke intensiteit. Ze stellen dan ook hogere eisen aan de vertolker, nergens meer dan in de duistere, wilde magie van de 'Feux d'artifice' - Vuurwerk - waarmee de Préludes worden afgesloten.

De drie Images in Boek 2 zijn verbonden door hun associatie met Debussy's vriend Louis Laloy, en in het verlengde daarvan door hun wederzijdse fascinatie voor China en de vreemde wereld van de Oost-Aziatische cultuur. De klokken in 'Cloches à travers les feuilles' luiden vanuit de kerk in Laloy's geboortestad; de titel van 'Et la lune descend sur le temple qui fut' werd door Laloy zelf voorgesteld, en de goudvissen - 'Poissons d'or' van het slotpaneel van de triptiek - zwemmen en glinsteren door veel Chinees lakwerk.

Recensies voor Volume 1: 'Dit is een uiterst aantrekkelijke, bevredigende opname van wat zeer standaard, zeer geliefd repertoire.' Fanfare

'In een wereld die overloopt van Debussy pianoschijven, bewijst Alessandra Ammara dat er ruimte is voor meer. Ammara heeft alle techniek die nodig is voor de Préludes; haar grootste kracht ligt echter in de individuele karakterisering van elk... Dit is een onberispelijk geproduceerde opname.' Internationale Piano