Alberto Mesirca - Asencio: Complete Guitar Music (CD)

Als docent piano, theorie en compositie aan het conservatorium van Valencia speelde Vicente Asencio (1908-1979) een belangrijke rol in het succes van Narciso Yepes en talloze andere invloedrijke Spaanse musici in het midden van de 20e eeuw. Zijn rol als leraar heeft ten onrechte zijn eigen creatieve output overschaduwd, die nu terecht in de schijnwerpers staat bij de getalenteerde handen van de Italiaanse gitarist Alberto Mesirca.

Asencio's output voor gitaar is al eerder onderzocht op plaat, onder andere door de jonge Elise Neumann op Brilliant Classics (BC9287), maar dit is het allereerste album gewijd aan zijn gitaarmuziek. Misschien is het niet verrassend, gezien zijn gevestigde reputatie als leraar, dat het een componist van aanzienlijke ambacht en vloeiendheid onthult, helemaal thuis in zijn geadopteerde medium. Asencio, geboren en getogen Valenciaan, componeerde een Suite van Hommages die een visitekaartje werd voor Yepes en andere Spaanse gitaristen die muziek uit hun eigen tijd wilden spelen die iets bijzonders te zeggen had over het moderne Spanje voor een internationaal publiek. De hommages zijn beurtelings een eerbetoon aan Scarlatti, de Falla en Lorca, en tussen hen in vatten ze de ingrediënten van Asencio's stijl samen: de herkauwende gratie van de Sonatina, de evocatieve melancholie van de Elegia, en de vurige sensualiteit van de Tango.

Collectici íntim dateert uit 1965 en was een tweede opdracht van Yepes, een personagesuite met portretten op de manier van de persoonlijkheden die Couperin zo geestig tekende in zijn klavierstukken. Suite mistica komt voort uit een opdracht van de Spaanse radio voor de Goede Week in 1971. Andres Segovia was zo onder de indruk van het werk, Dipso ('Ik dorst' - een van de Zeven Laatste Woorden) dat hij Asencio vroeg om twee begeleidende stukken, die werden geschreven over de lijdensweg in de Hof en vervolgens de ruisende wind van Pinksteren.

Tenslotte, uit 1971, is er Asencio's meesterwerk voor de gitaar, de Suite Valenciana waarin hij zijn eigen culturele erfgoed viert in drie bedrieglijk eenvoudige delen, getiteld Prelude, Dans en Lied in het Baskisch, die doordrenkt zijn met de frisheid die typisch is voor Valenciaanse muziek, ook al zijn er geen directe verwijzingen naar volksmelodieën. Asencio's gitaarspel is klein maar fijn, en hier met intense sympathie opgenomen door Alberto Mesirca.

Vicente Asencio (1908-1979), hoewel hij geen gitaar speelde, verwierf faam en aanzien in de muziekwereld dankzij zijn gitaarcomposities. Hij was eigenlijk een vooraanstaand pianist - afkomstig van de Marshall Academie in Barcelona, in de schaduw van de grote Enrique Granados. Als componist koos hij er bewust voor om zich te verbinden met de muzikale traditie van zijn regio Valencia. Hij was een zeer beschaafd artiest, met een open geest en zonder vooroordelen, die zijn aandacht niet schuwde voor de 'nieuwe' muziek van zijn tijd.
Asencio's affiniteit voor de gitaar kwam van de jonge Narcio Yepes, die bij hem kwam voor muzieklessen. Beide muzikanten inspireerden elkaar, zowel technisch als muzikaal.
De complete gitaarwerken van Asencio: suites van zeer karakteristieke en sfeervolle stukken, die de klanken van zijn geboorteland oproepen.
Met veel liefde en technisch meesterschap gespeeld door Alberto Mesirca, een van de belangrijkste Italiaanse gitaristen van dit moment. Hij nam met succes werken van Sanz, Regondi, Gilardino en anderen op voor Brilliant Classics.