Adam Schroeder & Mark Masters - CT! Celebrate Clark Terry (CD)

CT! Celebrate Clark Terry van Adam Schroeder & Mark Masters is een album uit 2024 dat een ode brengt aan de invloedrijke jazzmuzikant Clark Terry. Het album valt binnen het genre jazz, meer specifiek de stijl van de bigband en swing in de traditie van grootheden als Count Basie, Duke Ellington en Billy Strayhorn. Baritonsaxofonist Adam Schroeder werkte hiervoor samen met de gerenommeerde arrangeur Mark Masters. Hun project werd oorspronkelijk gepland als eerbetoon voor Terry’s honderdste geboortejaar, maar door de pandemie verscheen het album uiteindelijk later op CD.

De twaalfkoppige band bestaat uit onder meer vier saxofonisten, drie trombonisten, drie trompettisten, een bassist en een drummer. Deze grote bezetting zorgt voor een rijke en dynamische klank waarin Masters’ inventieve arrangementen goed tot hun recht komen. De ritmesectie wordt gevormd door bassist Edwin Livingston en drummer Peter Erskine, die beiden hun sporen hebben verdiend in de jazzwereld. Schroeder zelf was als jonge musicus lid van Terry’s bigband en kent diens muzikale nalatenschap van binnenuit, wat het album een extra persoonlijke dimensie geeft.

Op het album staan dertien originele composities van Clark Terry. Een van de tracks is 'Serenade to a Bus Seat,' waarin de energie van het ensemble direct naar voren komt met swingende blazers en de kenmerkende baritonsax van Schroeder. 'Ground Hog' heeft een bluesy sfeer, met een stevige baslijn als fundament onder het geheel. Ook 'Daylight Express' is noemenswaardig, een nummer waarin diverse solisten hun virtuositeit tonen binnen een complex gearrangeerd geheel dat het karakter van Terry’s muziek eer aandoet.

De band klinkt collectief als een hechte en enthousiaste eenheid, waarbij respect voor de muziek en de traditie voelbaar is. De arrangementen van Masters geven ruim baan aan individuele expressie, maar blijven altijd dienstbaar aan het collectieve geluid en de swingende puls. CT! Celebrate Clark Terry is daarmee niet alleen een eerbetoon aan Terry zelf, maar ook aan de levendige geest van de jazz en het vermogen van nieuwe generaties om die traditie voort te zetten en te vernieuwen.