A.A. Williams - As The Moon Rests (CD)

'Traditioneel is je tweede album de zorg; waar er het gewicht van de verwachting,' stelt A.A. Williams. 'Maar ik moet muziek maken. Muziek die ik zelf leuk vind, en ik heb meer tijd gehad voor deze plaat; ik voel meer vertrouwen en overtuiging. As The Moon Rests is zowel zwaarder en zachter, er is meer textuur en gewicht, en een strijkers ensemble. Het is Forever Blue maal tien!'
Forever Blue, uitgebracht in juli 2020, was het debuutalbum van de Londense singer-songwriter's albumdebuut, een briljant dramatische, unieke en intieme wandeling aan de donkere kant die gedurfde en smeulende van post-rock en post-klassiek. Het was afwisselend ijzig en vulkanisch, zalig en gewelddadig, met momenten van ontwapenende rust en explosief volume, even aantrekkelijk voor alt-rock en metal kampen songs From Isolation' volgde daarna, een negen tracks tellend album van covers, een duidelijk en hartverscheurend document van eenzaamheid en standvastigheid. Daarna kwam Arco, een heruitgave van Williams' debuut EP voor alleen stem en strijkers. Ze had de strijkerspartijen gespeeld (evenals gitaar en piano) op Forever Blue, maar hier schreef ze de arrangementen voor een tienkoppig ensemble, met een transpositie van het van een rockband in weelderige en elegante orkestraties.
Het strijkersensemble keert terug op As The Moon Rests en versterkt de filmische dimensies van het album de filmische dimensies van het album en onderstreept het voelbare drama van Williams zoektocht naar een meer bevrijdend pad. Het openingsnummer 'Hollow Heart' zet het emotionele terrein uit: 'Geef
me tijd en ik zal leren / dat ik alleen menselijk ben,' zingt ze voordat de instrumenten beginnen aan hun langzame klim naar het kookpunt. Williams' volumineuze gitaar en keyboards worden verfraaid door co-producer (en echtgenoot) Thomas Williams' basgitaar, Geoff Holroyde's drums en engineer / mixer Adrian Hall in zijn Londense studio Clever Pup (in tegenstelling tot de Williams' tweekamerwoning voor Forever Blue). 'We hadden betere apparatuur en meer ervaring bij de hand,' zegt Williams. Toen ze klaar waren, As The Moon Rests een machtige 62 minuten. 'Ik verwachtte een paar opnames weg te nemen nadat we klaar waren, maar de consensus was dat alles goed was, en werkte als een verzameling.'