Netherlands Bach Society & Jas Van Veldhoven - J.S. Bach: St. Matthew Passion BWV 244 (3 SACD)

Bachs Matthäus Passion wordt bijna altijd beschreven als een dubbelkorige compositie voor twee koren en twee orkesten.

Twee grote ensembles spelen in dialoog en de partituur heeft een symmetrische structuur.

De bezetting van de twee groepen zangers en spelers is identiek, en elk ensemble heeft vier solisten voor de aria's.

Op het podium zie je vaak twee gelijke groepen zangers, en een orkest dat ook precies in tweeën is verdeeld.

De Evangelist en Jezus zijn vaak de enige uitzonderingen op deze indrukwekkende symmetrie.Er zijn echter redenen genoeg om op een andere manier naar de partituur te kijken.

Ten eerste is er het Bijbelverhaal zelf, dat volledig in Coro I wordt verteld (Bach spreekt van Coro, waarmee hij alle zangers en spelers van één ensemble bedoelt, niet alleen het koor).

In zijn partituur onderscheidt Bach zelfs de rol van de evangelist in Coro I door deze met rode inkt te schrijven.

De rol van Coro II is, naast de bijdrage aan de kreten van de menigte in het verhaal en aan de koralen, beperkt tot het leveren van commentaar.

Ook in de organisatie van de partituur zijn er aanzienlijke verschillen: bijna alle belangrijke aria's zijn te vinden in Coro I - en er zijn er twee keer zoveel als in Coro II - en de compositietechniek laat grote verschillen zien.

In tegenstelling tot de grote rijkdom aan instrumentale solo's in Coro I, is de schrijfwijze voor Coro II veel eenvoudiger: de instrumenten verdubbelen vaak andere partijen, en instrumentale solo's zijn bijna geheel afwezig.

De partituur als geheel geeft een sterke indruk van hiërarchie, in plaats van gelijkheid of symmetrie.